گزارش
اول ماه مه از
كلمبيا
17 مه
2004 سرويس
خبري حهاني
براي فتح.
اول ماه
مه امسال، بيش
از 70000 نفر از ميدان مركز
شهر بوگاتا در
يكي از
بزرگترين
تظاهراتهاي
ده, دوازده
سال اخير،
راهپيمائي
كردند. جوانان
بسيار زيادي
از بخشهاي
مختلف جامعه شركت
داشتند. بويژه
نكته غير عادي
اين حقيقت بود
كه مردم بيشتر
زير پرچم هاي
تشكلات سياسي
راهپيمائي
ميكردند, تا
زير پرچم هاي
سنديكاها.
جنبه مهم
ديگر، سطح بالاتر
بيان سياسي
شعارها نسبت
به ماه مه گذشته
بود. آنها
فرياد رسوائي
رژيم طرفدار
امپرياليسم و
فاشيستي
آلوارو
اوريبه رئيس جمهور
كلمبيا را سر
ميدادند. يعني
علني ترين
آستان بوس حال
حاضر آمريكا
در آمريكاي
جنوبي. شعارها
همچنين بيان
مواضع
گوناگوني
بودعليه
تبارزات سلطه
امپرياليستي
در كلمبيا و جهان،
از تجاوز
مستقيم نظامي
مانند مورد
عراق تا
قراردادهاي
نا برابر و
ستمگرانه
تجاري مانند
مورد مناطق
آزاد تجاري
آمريكا (در
زبان اسپانيائي
با حروف
اختصاري
معروف به ا ل س
ا) كه بوسيله آمريكا
تحميل شده
است.
مائوئيستها
فراخوان بيرون
ريختن
امپرياليستها
را دادند،
موضعي كه نقشي
فعال در
راديكاليزه
كردن احساسات
مختلف ضد
امپرياليستي
و پيشروي بسمت
پروسه واقعي
انقلابي،
ايفاء نمود.
برخلاف
اكثر مواقع 20
سال گذشته كه
تشكلات رفرميستي
و
رويزيونيستي
(كمونيستهاي
قلابي) غلبه
داشته و با
سربلند كردن
مبارزه ضد
امپرياليستي
مخالفت
ميكردند و حتي
استفاده از
ترم "از مد
افتاده"
امپرياليسم
را سانسور
ميكردند، امروزه
تشكلاتي كه
فراخوان
مبارزه عليه
امپرياليسم
را ندهند از
نظر سياسي
مرده هستند.
بلوك
انقلابي،
انترناسيوناليست
و ضد
امپرياليست
توسط هيات
رنگارنگ و خوب
سازمان يافته
ريم رهبري
ميشد.
پلاكارد
جلودار آن
تصاوير
ماركس، لنين و
مائو و نوشته "
زنده باد
ماركسيسم ـ
لنينيسم ـ مائوئيسم!"
بود كه از يك
دوجين بادكنك
آويزان بود.
پشت آن
پلاكاردهاي
بزرگي قرار
داشت با
شعارهاي "
بيستمين
سالگرد تشكيل
ريم را جشن
بگيريد!" و "م ل
م را فرمانده
و راهنماي
انقلاب
كلمبيا و جهان
بنمائيد" ، "
احزاب راستين
م ل م متحد در
ريم را
بسازيد!" ،
"ريم را در قلب
ستمديدگان
جاي دهيد!" ،
امپرياليسم
را در درياي
جنگ خلق غرق
بنمائيد!" ، از
جنگ خلق در
پرو و نپال
حمايت كنيد!" ،
"به هيماليا
جائيكه جهاني نوين
در حال تولد
است بنگريد!" ،
زنجيرها را بگسليد،
خشم زنان را
بعنوان
نيروئي عظيم
در خدمت به
انقلاب رها
كنيد". بيش از 12000
اعلاميه از
ريم و گروه
انقلابي
كلمبيا پخش شد.
بريگارد
ضد
امپرياليستي،
همراه با برخي
تشكلات پانك و
آنارشيست،
كارگران ،
دانش آموزان،
و جوانان حلبي
آبادها، به بلوك
انترناسيوناليست
و ضد
امپرياليستي
ديگري كه پشت دو
پلاكارد غول
آسا در حركت
بودند،
پيوستند. روي
يكي از اين
پلاكاردها
نوشته بود، "
شمال، جنوب،
شرق، و غرب:
مبارزات خلق
را متحد كنيد!"
روي پلاكارد
ديگري، با
تصويري از
چفيه ( سمبل
مبارزه
فلسطيني ها)
ميگفت " يانكي
ها از عراق،
فلسطين،
كلمبيا و همه
جهان بيرون!"
هر دوي اين
شعارها
بوسيله
بريگارد ضد
امپرياليست امضاء
شده بود. يك
قوطي مقوائي
به ارتفاع
چهار متر"
مجسمه آزادي"
با موشكي در
يكدست و مترسك
اوريبه نوكر،
آويزان از دست
ديگرش
راهپيمائي را
همراهي ميكرد.
آتش زدن پرچم
يانكي ها حمايت
هزاران نفر
تماشاچي را
جلب كرد.
راهپيمائي راهي
تقريبأ چهار
كيلومتري از
پارك ملي تا
ميدان
بوليوار، محل
قصر رئيس
جمهور، مجلس ودادگاه
ها را در عرض
پنج ساعت طي
كرد. شعار هاي
ديگر
عبارت بودند
از: "براي
جهاني بدون
امپرياليسم،
جنبش مقاومت
خلق هاي جهان
را بسازيد!" ،
"يانكي برو
گمشو!"، " مردم
آمريكاي لاتين
عليه
امپرياليسم
متحد شويد
ومبارزه كنيد!"
، در مقابل
اوريبه
فاشيست و نوكر
طرفدار امپرياليست
مقاومت كنيد!"
، بخاطر جهاني
بدون امپرياليسم،
مبارزه اي
گسترده تر،
عميقتر و مصممانه
تر ضد
امپرياليستي
را تكامل
دهيد!"، "رهائي
خلق تروريسم
نيست، دستهاي
امپرياليستها
و مرتجعين از
نپال كوتاه!" ،
" زنده باد
مردم قهرمان
فلوجه، سمبل
مقاومت ضد
امپرياليستي!".
وقتي
راهپيمائي به
نقطه پاياني
خود ميدان بوليوار
رسيد، پليس به
گروهي از
آنارشيستها
در ته صف حمله
كرد. در اين
درگيري
تعدادي از
تظاهرات
كنندگان
بوسيله گلوله
هاي پلاستيكي
و كپسول هاي
گاز اشك آور
زخمي شده و
عده اي دستگير
شدند.
اين نبرد با
شدت جنگيده
شد؛ توده ها
با سنگ و چوب
واكنش نشان
دادند. تظاهرات
بوسيله نيم
دوجين كاميون
ضد شورش مجهز
به آب پاش هاي
فشار قوي و
بيشتر از صد
پليس ضد شورش
از هم گسيخت.
چند صد تظاهر
كننده به ميدان
بازگشته و تا
آزادي
دستگيرشدگان
به اعتراض
پرداختند.
روحيه مردم
آشتي ناپذير
بود و بخوبي
اشتياق آنها
براي بپيش
راندن
مبارزات، ديده
ميشد.
بوكارامانگا
بيش از 4000
كارگر، دانش
آموز، عمدتأ
جوانان، منجمله
كودكان،
امسال براي
جشن گرفتن اول
ماه مه
راهپيمائي
كردند.
سنديكاهاي
گوناگون و ديگر
تشكلات سياسي
در اين
راهپيمائي
شركت كرده
بودند. جبهه
ميهني دفاع از
اكوپترول
(شركت دولتي
نفت) اعطاء منابع
انرژي كشور به
شركتهاي
امپرياليستي
نظير شورون ـ
تگزاكو،
اكسون موبيل،
اوكسي و شل را
محكوم كرد.
كارگران كوكا
كولا فراخوان
ادامه كارزار
بايكوت عليه
محصولات كوكا
كولا را داده
و اتحاد بين
اين شركت و
مجلس فاشيستي را
كه بسياري از
رهبران
سنديكائي و
سياسي را كشته
اند، محكوم
كردند. شعارها
بيانگر روحيه
مخالفت عمومي
عليه ا.
ل. س. ا. و سلطه
گري امپرياليستي،
و عليه انتخاب
مجدد اوريبه و
معيارهاي
فاشيستي اش
بود.
يك هيات
با بيشتر از 60
نفر جوان،
عمدتأ از
بريگاردهاي
ضد امپرياليستي،
و ديگر توده
هاي انقلابي(
منجمله كارگران
و دانش آموزان
از دانشگاه
اصلي منطقه)،
پلاكاردهائي
عليه اشغال
امپرياليستي
عراق وحمايت
از مقاومت در
فلسطين حمل
ميكردند. با
خواندن
شعارهاي ضد
امپرياليستي
و انقلابي، مرتبا
به هوا پريده،
دويده و مجددأ
راهپيمائي ميكردند.
همچنين دسته
اي از
هواداران ار
سي جي بودند
كه پلاكارد
غول آسائي از
ريم را حمل
ميكردند با
سمبل كره زمين
در حال رها
شدن وگسستن
زنجيرها و
توده هاي جهان
با تفنگ هايشان
بر روي آن، و
اين نوشته "
بيستمين
سالگرد ريم را
جشن بگيريد".
آنها با چفيه
صورت خود را پوشانيده
و سرود
انترناسيونال
را ميخواندند.
كارگران به
اين دسته
نزديك شده وبه
شجاعت شان در
منطقه اي چنان
خطرناك ودر
كشوري
خطرناك، تبريك
گفتند.
باران
سابر ميا
در اين
شهر كوچك،
ميدان اصلي
نفت در كشور و
پايگاه جنبش
رزمنده
كارگري طي قرن
گذشته، و
اكنون بدرجه بالائي
تحت كنترل
پارلمان، اول
ماه مه با
تظاهراتي
چشمگير كه
مانندش سالها
بود ديده نشده
بود،جشن
گرفته شد.بيش
از 15000 نفر در
راهپيمائي شركت
كردند. زمينه
اين ماجرا
مقاومت
كارگران نفت
هوادار او.اس.
او.، سنديكاي
اصلي كشور،
بود كه اكنون
در ميانه
اعتصابي عليه
سياستهاي
طرفدار
امپرياليستي،
خصوصي سازي
اوربيه قرار
داشت. يك دسته
از ار.سي.جي.
مخفيانه هزار
كپي از بيانيه
ريم و ار.سي.جي.
را پخش كرد.
مدلين
تداركات
زيادي براي
اول ماه مه
امسال ديده
شد. پلاكاردها
و گرافيتي هاي
بزرگ و زيبائي
با پيام
بزرگداشت
بيستمين
سالگرد ريم در
دانشگاه هاي
اصلي دومين
شهر بزرگ
كلمبيا ظاهر
شدند.
هواداران
بريگارد ضد
امپرياليستي
بارها با
گاردهاي
امنيتي جهت
ريختن به كلاس
ها و
دعوت از
دانشجويان
براي پيوستن به
تظاهرات و جشن
هاي اول ماه
مه، مقابله
كردند. يك
فيلم اسلايدي
در مورد ماه
مه در دانشگاه
ها و مركز
دولتي آموزش
كارگران،
نشان داده شد.
چندين دوجين
از فعالين
هزاران
اعلاميه را در مركز
شهر،
كارخانجات،
مدارس و حلبي
آبادها پخش
كردند.
بيش از 15000
نفر
راهپيمائي
كردند، اكثر
آنها از سنديكاها
و تشكلات
سياسي و
موسسات غير
دولتي بودند.
شعارهاي
رفرميستي غلبه
داشت، ولي سه
بخش از
راهپيمائي با
شعارهاي ضد
امپرياليستي
طوري ديگر عمل
مينمود. جلوي راهپيمائي،
جوانان
راديكال بلوك
سنديكاها را
همراهي
ميكردند. در
وسط هيات ريم
قرار داشت، و
در عقب گروه
هاي آنارشيست.
اين سه گروه مداومأ
با پليس ضد
شورش درگيري
ميكرد.
امسال
بلوك ريم
بزرگتر بوده
به 200 نفر
ميرسيد، وپرچم
سرخ
پرولتاريائي
اش در تباين
آشكار با پرچم
سياهي بود كه
آنارشيستها
حمل ميكردند.
جلودار هيات
عكس هاي بزرگ
ماركس، لنين و
مائو و همان
پلاكاردهاي
مائوئيستي
بود كه در
شهرهاي ديگر
حمل
ميشد.هواداران
ار. سي. جي.،
منجمله اعضاء
شاخه جوانان
ار.سي. جي،
گاردهاي سرخ
را هواداران
كميته براي
وحدت
ماركسيست ـ
لنينيست ـ
مائوئيستها،
بريگاردهاي
ضد
امپرياليست،
پانك ها از
كميته ضد
خشونت پليس و
اعضاء سازمان
جوانان ضد
امپرياليست
همراهي
ميكردند. حدود
30 نفر
دستفروش،
كارگر، معلم و
دانش آموز نام
احزاب شركت
كننده در ريم
و پرچم هاي
سرخ را حمل
ميكردند. اين
بلوك بارها
با
تحريكات
خرابكارانه
پليس مقابله و
بشكلي فشرده با
چوب واكنش
نشان ميداد.
دست آخر، وقتي
تظاهرات داشت
پراكنده
ميشد، برخي از
فعالين
دستگير شدند
كه با كمك
سازمانهاي
حقوق بشر آزاد
گرديدند.
پره ريا
ا.ل.س.ا.،
هزينه هاي
بالاي خدمات
اجتماعي و بستن
بيمارستان
دانشگاه،
آماج هاي اصلي
شعارها در
خلال تظاهرات
ماه مه امسال
بودند.راهپيمائي
در طول سالهاي
اخير پر شركت
كننده ترين
بود، بابيش از
5000 نفر برخي از
شهرداري هاي
مجاور، از
سنديكاها،
دانش آموزان،
تشكلات زنان
وسازمان هاي
سياسي، همراه
با بلوكي
مائوئيستي و
ضد
امپرياليستي.
حكومت
كلمبيا با به
اجرا گذاشتن
قوانين فاشيستي
عليه هر نوع
اعتراضي
اقدام
مينمايد، ولي اين
اول ماه مه
يكبار
ديگرنشان داد
كه ستم به مقاومت
پا ميدهد. در
تمام گوشه هاي
كشور،اوضاع
مانند چمنزار
خشك آماده
اشتعال است.
آنچه كه لازم
است سياست هاي
انقلابي
بيشتر و اتكا
به م ل
م است
براي
باز كردن راه
و متحد كردند
تمام آنهائي
كه ميتوانند
در جبهه اي
انقلابي( ضد
امپرياليستي
ضد فئودالي)
تحت رهبري حزب
كمونيستي
راستين قرار
گيرند ، حزبي
كه كمونيستهاي
واقعي را متحد
كرده جنگ خلق
را آغاز و رهبري
بنمايد. اين
پروسه ايست كه
گروه كمونيست انقلابي
بدان مشغول
است.
حزب
کمونيست
ايران ( م – ل – م )www.sarbedaran.org