درطول
سال2003،نيپال
ميدان ادامه
مبارزه اي حياتي بودكه
درآن ميليونها دهقان،كارگر،روشنفكرانقلابي
وديگر نيرو هاي
پيشروتحت
رهبري حزب
كمونيست
نيپال(مائوئيست)،درمبارزه
اي شديد وپيچيده
بانيروهاي
كهن - مالكان و سرمايه
داران
بوركرات
ونيروهاي
سياسي بي اعتبارشده
وابسته به
آنان تحت
رهبري شاه
فئودالي كه
ازطرف ارتجاع
وامپرياليسم
جهاني حمايت
ميشود-
درگيربودند.
نيپال يكي از
تعداد معدود
كشورهائي است
كه يك حزب
اصيل م.ل.م آشكارا
رهبري اش رابر
پروسه انقلاب
برقراركرده
ونگرش
انقلابي به
آينده،مسيرپيش
روراروشن
ميكند.اين
بگونه
اي برجسته
باعث رفع
نگراني است
بخصوص
درجهاني كه
متاسفانه مبارزات
مردم
غالبادرتار
عنكبوت اشكال
مختلف ايدئولوژيهاي
به بن بست
رسيده كه توسط
اپورتونيستها،
بورژوازي
وحتي مرتجعين
ترويج ميشود،
گرفتارشده
اند. به اين
دلايل،چشمان
و توجه پرولتارياي
آگاه
ونيروهاي
اصيل انقلابي
ودمكرات هرچه
بيشتربرروي
درامي كه
درنيپال در حال
نمايش است،دوخته
شده است.
بيشترسال2003آتش بس درجنگ خلقي بودكه از سال1996شروع شده بود.درطي آتش بس كمپ هاي انقلاب و ارتجاع بدنبال تحكيم موقعيت خودو تدارك براي مبارزات شديدتري بودند كه هردومي دانستنددرمقابلشان بزودي قرارخواهدگرفت. زمانيكه آتش بس پس ازتحريكات مكررمرتجعين نيپال رسما در اواخر ماه اوت پايان ياف