گزارش يك شكست
سمير القاسم
اگر هر فروغي را در چشمانم خاموش كني،
اگر همه بوسه ها را بر لبهايم بخشكاني،
اگر فضاي ميهنم را با دشنامهاي نوك زباني انباشته
كني،
يا غم مرا در سينه ام خفه كني،
سكه مرا بر سندان بكوبي،
تبسم را از چهره كودكانم ريشه كن سازی.
اگر هزار ديوار بكشي،
و چشمان مرا به پستي و حقارت ميخكوب كني،
اي دشمن بشر،
من سازش نخواهم كرد
و تا آخرين نفس خواهم جنگيد.
اي دشمن بشر
علامتها را بر بندرها برافراشته اند،
آنها را همه مي بينم
بادبانها را در افق مي بينم
كه در اهتزازند،
كه جوياي پيكارند،
بادبانهای «اوليس» بسوي وطن بازمي گردند
از درياهاي گمشده
خورشيد طلوع مي كند
انسان به پيش مي رود،
و بخاطر او،
سوگند مي خورم
سازش نخواهم كرد
و تا آخرين نفس
خواهم جنگيد
خواهم جنگيد
*
شعر فلسطين انعكاسي از اراده
خشماگين توده ها بوده و سلاحي برا در مبارزه آنها بحساب مي آيد. اين شعر متعلق به
مبارزات دهه 60 مي باشد.