نامه از خوانندگان پرنده نوپرواز

حقيقت ارگان حزب کمونيست ايران ( م – ل – م ) شماره 20 بهمن 1383

سه روز با پرنده نو پرواز سربدار زندگي كردم. كتابي كه سه روز زندگي را در وجودم مكرر كرد. باور را معنا كرد. اراده و مقاومت را و طرح لبخندهايي كه از اين سه شكل مي گيرد. سه روز زندگي كردم تازه تر از عشق، بارور از انديشه اي پراميد كه جاده اي رو به طراوت رهايي مي كشد. انديشه اي كه به نداي دروني انسان و آزادگي خواهي اش از فراسوي مرزهاي مليتي و جنسيتي رنگ مي پاشد. رنگ اميد و اينكه تنها بايد به خودِ انساني تكيه كرد. به خودِ انساني به نام خلق. انديشه اي كه وظيفه و تعهد را مي شناسد و آرزوها و احساسات آدمي را به حقيقتي بالغ پيوند مي دهد، پر صلابت و مسئول. در پاسخ به چراييِ حركت سربداران.

دستاورد سربداران فشرده اي است از يك واقعيت تپنده و آن اينكه براي هيچ انسان آزاده اي زندگي و عشق و مبارزه جدا از هم تعريف نمي شود و اينكه بايد ايستاد و سربرافراشت در برابر هر بي عدالتي. شكست ها، بي عملي و انفعال را توجيه نمي كنند. بايد ديد و آموخت و دوباره بال گشود.

پرندگان عاشق خلق تجربه پروازشان را نغمه اي ساختند در كتابي و وظيفه هر فرد انقلابي است كه اين تجربه را به هر طريقي كه امكان دارد به ميان توده ها ببرد تا از شوق و شور جوان انگيزه اي پراميد و با اراده بيافريند تا پرنده نوپرواز هستي يافته بار ديگر پرواز را تجربه كند، از چرخش رقص باد به سوي ديار آزادي

به اميد آنروز

www.sarbedaran.org