درود بر مردم آگاه و مبارز سنندج!

مرگ بر جمهوري اسلامي! زنده باد شهدا!

مرگ بر خامنه اي، رفسنجاني، خاتمي!

مجلس فرمايشي دردي را دوا نمي كند!

اينها شعارهاي تظاهرات سوم اسفند 1378 سنندج است. مردم اين شهر با تظاهرات قهرمانانه خود، واقعه اي مهم را در تاريخ مبارزات جاري عليه جمهوري اسلامي به ثبت رساندند. اين تظاهرات از قبل از انتخابات تدارك ديده شد. اعلاميه دست نويسي در سطح شهر پخش شده بود كه مردم را به تجمع اعتراضي در روز سوم اسفند بياد جانباختگان خيزش سال پيش دعوت مي كرد. رژيم كه با عدم استقبال مردم سنندج از مضحكه انتخابات مجلس شوراي اسلامي روبرو شده بود، از روز اول اسفند عكس العمل نشان داد. 20 اتوبوس قواي سركوبگر در سطح شهر ديده مي شد. از صبح دوم اسفند، اين اتوبوسها در نقاط اصلي سنندج، يعني خيابان فردوسي، ميدان اقبال، ميدان خميني، چارباغ و خيابان سيروس مستقر شدند. نيروهاي شهرباني و بسيج نيز به كمك نيروي انتظامي آمدند. تا ساعت 10 صبح سوم اسفند شهر آرام بود: آرامش قبل از توفان! سپس نيروي خشمگين و مصممي كه اكثرا از جوانان تشكيل مي شد در گروه هاي 30 تا 40 نفره در كوچه هاي فرعي به شعار دادن پرداختند: مرگ بر جمهوري اسلامي! زنده باد شهدا! نقطه شروع، درست همان محلاتي بود كه به خاطر سابقه مبارزاتي و نفوذ انقلابيون چپ شهرت دارد. اين حركت، دشمن را غافلگير كرد؛ زيرا آنان مانند سال گذشته انتظار شروع تظاهرات از خيابانهاي اصلي شهر را داشتند. سپس پرتاب كوكتل مولوتف بسوي خودروهاي قواي سركوبگر آغاز شد. چهارراه فرح، خيابان خميني، چارباغ و كوچه هاي اطراف تا ساعت 4 بعد از ظهر شاهد درگيري و جنگ و گريز بود. نيروهاي رژيم در هراس از بالا گرفتن آتش خشم مردم و گسترش آن به نقاط ديگر، دست به تيراندازي نزدند و از گاز اشك آور و باتون استفاده كردند. در جريان اين تظاهرات 10 تا 15 نفر دستگير شدند. البته نيروهاي امنيتي از تظاهرات فيلمبرداري مي كردند تا در روزهاي بعد افراد شناسائي شده را دستگير كنند. روز چهارم اسفند، اكثر مغازه ها در خيابانهاي اصلي شهر تعطيل بود و نيروهاي انتظامي در شهر مستقر بودند. تا روز پنجم اسفند، 5 نفر ديگر نيز به اسارت رژيم درآمدند. در اين روز قواي سركوبگر تا ساعت 6 و نيم بعد از ظهر شهر را در اشغال خود داشتند. هنوز خبري از انجام تظاهرات جديد نرسيده است.

تظاهرات سنندج در نخستين سالگرد خيزشي برپا شد كه حركت پر شور و الهامبخش دختران دانشجو در سنندج آغازگر آن بود و هزاران زن و مرد در آن شركت داشتند. آن تظاهرات عليه ربوده شدن ارهبر پ. كا. كا توسط نيروهاي امنيتي تركيه ـ آكريگا برپا شد.ا رژيم اسلامي، آن خيزش قهرمانانه را به خون كشيد؛ دهها نفر كشته و زخمي شدند و صدها نفر به اسارت درآمدند. طي يكسال اخير، مقامات حكومت كوشيدند هرگونه اعتراض مردم و خواست رسيدگي به اين جنايات را در نطفه خفه كنند. خانواده هاي جانباختگان حتي اجازه بزرگداشت ياد عزيزان خود را نيافتند. حتي افراد معترضي كه حمايت خود از خاتمي و تعهد خويش به مبارزه قانوني و مسالمت آميز را اعلام كرده بودند نيز روانه زندان شدند. كمي بعد از خيزش سنندج، موسوي لاري وزير كشور خاتمي در مجلس حاضر شد و بدون كوچكترين پرده پوشي از گلوله باران كردن مردم دفاع كرد. اين مهره كثيف رژيم اعلام كرد كه سركوب كرديم؛ خوب كرديم؛ زيرا امنيت نظام به خطر افتاده بود. مسئله اوجالان، مربوط به تركيه است و ربطي به ايران ندارد. گسامي كه براي اين مسئله تظاهرات كردند توطئه گر بودند.....

خيزش اسفند 77 و سركوب خونين آن، يكي از وقايع تكان دهنده اي بود كه ماهيت ارتجاعي و ضد مردمي خاتمي و همدستانش را بيش از پيش آشكار مي ساخت و نشان مي داد كه سگ زرد برادر شغال است.

امسال نيز تظاهرات سوم اسفند 1378 سنندج، با فرياد كردن شعار عليه فريب انتخاباتي جمهوري اسلامي، جايگاه سياسي ويژه اي مي يابد. اين تظاهرات در اوج سرمستي هيئت حاكمه از كشيدن مردم به پاي صندوق هاي راي كه براي تثبيت جمهوري اسلامي بر پا شده، اتفاق مي افتد. و به همين خاطر، ضربه سياسي مهمي به رژيم محسوب مي شود. مردم سنندج در اين مبارزه جسورانه، منافع واقعي كارگران و زحمتكشان و خلقهاي تحت ستم ايران را در شعارهايشان طنين افكن ساخته اند. صداي آنان، صداي حقيقي اكثريت مردمي است كه تحت ستم و استثمار رژيم ارتجاعي جمهوري اسلامي قرار دارند. از اين رو، رژيم و رسانه ها و مطبوعات وابسته به آن، همه تلاش خود را بكار مي بندند تا مانع انتشار دقيق و گسترده خبر اين تظاهرات شوند؛ مي كوشند اين مبارزه را بي اهميت جلوه دهد يا اهداف و شعارهايش را تحريف كنند؛ مي كوشند از رسيدن پيام آگاهگرانه مردم سنندج براي توده هاي سراسر ايران جلوگيري كنند. در مقابل، وظيفه تمامي نيروها و عناصر انقلابي و آزاده و ترقيخواه است كه ديوارهاي سانسور رژيم را بشكنند. بايد اخبار مربوط به اين مبارزه را هر چه سريعتر جمع آوري كنند و هر چه وسيعتر انتشار دهند. مبارزه جوئي و فداكاري و خواسته هاي مردم سنندج را تبليغ كنند و جنايات و دسائس رژيم را افشاء نمايند.

در خارج از كشور، سازمان دادن آكسيون ها و تظاهراتهاي گسترده و متحدانه با هدف آزادي فوري مبارزاني كه در جريان تظاهرات سنندج اسير شده اند و افشاي همه جانبه سياستهاي سرگوبگرانه جمهوري اسلامي در كردستان، ضرورت حياتي دارد.

دست نيروهاي سركوبگر رژيم از مردم سننذج كوتاه!

آزادي فوري دستگيرشدگان!

اتحاديه كمونيستهاي ايران (سربداران)

پنجم اسفند ماه 1378

www.sarbedaran.org