سران آدمكش جمهوري اسلامي بايد محاكمه شوند و نه كارگران سقز!

در 12 ارديبهشت كارگران سقز جسورانه استبداد جمهوري اسلامي را به هيچ گرفتند و دست به برگزاري مراسم اول ماه مه، روز جهاني كارگر، زدند. اين اقدام بجا و برحق كارگران سقز با يورش وحشيانه نيروهاي سركوبگر جمهوري اسلامي و چاقوكشانش مواجه شد. در اين يورش عده زيادي از كارگران دستگير شدند. هر چند رژيم تحت فشار همبستگي كارگران و توده هاي مردم كردستان و فعاليت عناصر و سازمان هاي چپ خارج از كشور و حمايت برخي از سازمان هاي كارگري بين المللي، مجبور به عقب نشيني شد و كارگران را با وثيقه هاي سنگين آزاد كرد اما چند تن از اين كارگران را متهم به همكاري با سازمان كومله كرده و قصد دارد روز 2 شهريور 1383 آنان را به اين اتهام محاكمه كند. اين اقدام رژيم از سر استيصال بوده و هدفش ايجاد جو ترس و ارعاب در ميان كارگران و مردم كردستان است. اينان مي خواهند با چنگ و دندان نشان دادن قافيه را نبازند اما مثل روز روشن است كه رژيم جمهوري اسلامي در سراسر كشور بشدت منفور بوده و در انفراد بين المللي بسر مي برد؛ بنابراين بدون شك با در پيش گرفتن سياست اتحاد و مبارزه اين حركت رژيم نيز درهم شكسته خواهد شد و پيروزي بدست خواهد آمد. ما از همه كارگران و مردم آزاديخواه، تشكلات زنان، دانشجوئي و هنرمندان متعهد مي خواهيم كه خواهان آزادي بي قيد و شرط كارگران مبارز سقز شوند. ما از همه فعالين خارج كشور و هواداران حزب مي خواهيم كه در كارزارهاي حمايت از كارگران سقز شركت كرده و به درهم شكستن اين توطئه ياري رسانند.

قريب به 3 ماه پيش از يورش به مراسم كارگران سقز، نيروهاي سركوبگر رژيم از زمين و هوا كارگران متحصن معدن ذوب مس "نيروك" در روستاي خاتون آباد را كه با خواست اشتغال دائم تحصن كرده بودند، به گلوله بستند و عده اي از كارگران را كشته و شمار زيادي را زخمي و دستگير كردند. در واقع رژيم جمهوري اسلامي از طريق اين رشته حملات سبعانه، به كارگران يادآوري مي كند كه در چارچوب اين رژيم حتا خواستهاي صنفي و برگزاري مراسم مسالمت آميز كارگري، يك امر سياسي تلقي مي شود و هيچ يك از حقوق دموكراتيك و صنفي كارگران براي رژيم قابل تحمل و احترام نيست. وقايع فوق بر اين حقيقت تاكيد مي گذارند كه حتا گرفتن حقوق صنفي و سياسي اوليه كارگران در گرو مبارزه سياسي براي سرنگوني رژيم جمهوري اسلامي است.

اين رژيم حتا ايجاد سنديكاها و اتحاديه هاي كارگري را كه سازمان هائي صرفا صنفي و براي چانه زدن بر سر حقوق صنفي اند و داراي خصلت و برنامه انقلابي و براندازي نظام سرمايه داري نيستند، تحمل نمي كند و هر حركتي براي ايجاد تشكلات و تجمع هاي كارگري مستقل از ارگان ها و نهادهاي ساخت دست رژيم را جرم تلقي مي كند. اين است ماهيت كريه و مطلقا ارتجاعي و غير قابل اصلاح رژيم جمهوري اسلامي ايران. براي پوشاندن اين ماهيت كريه، رژيم دست به ايجاد انواع و اقسام تشكلات جعلي و اختراع سخنگويان به اصطلاح " مردمي" مي زند. مثلا، براي مهار نارضايتي و خشم دانشجويان براي آنان "سازمان هاي دانشجوئي" مي سازد؛ براي مهار خشم زنان براي آنان "فمينيستهاي اسلامي" توليد مي كند و براي كارگران، "خانه كارگر" برپا مي كند. اين كارها براي آن است كه مبارزات مردم را مسخ و منحرف كنند و نگذارند كه تبديل به سيلابي براي سرنگوني تماميت رژيم شوند. بهمين جهت كارگران مبارز عليه "خانه كارگر" و هرگونه تشكل ساخت دست و تحت كنترل رژيم، مبارزه مي كنند و حاضر به عضويت در آنها نيستند و با تمام قوا براي افشا و طرد آنها مي كوشند.

علاوه بر اين، كارگران كمونيست در عين حال كه براي حقوق صنفي كارگران مبارزه مي كنند از اين حقيقت غفلت نمي كنند كه نه مبارزه براي حقوق صنفي بلكه مبارزه سياسي انقلابي عليه حكومت، مركز تقل مبارزه طبقاتي طبقه كارگر است. طبقه كارگر بايد پرچمدار مبارزه سياسي براي سرنگوني رژيم جمهوري اسلامي شود. بخصوص امروز كه گسل عميقي در صفوف ارتجاع ايجاد شده و كشتي شكنجه گران ديروزي و "اصلاح طلبان" دوم خردادي امروزي به گل نشسته است و حناي خرافه مسالمت جوئي ديگر رنگي ندارد، شرايط بيش از هميشه چنين وظيفه اي را از طبقه كارگر طلب مي كند. كارگران سقز بخاطر برگزاري مراسم اول ماه مه محاكمه مي شوند. ما به آنها درود مي فرستيم و به افتخار مبارزه اين رفقا جمله اي را از اعلاميه كارگران شيكاگو كه براي تظاهرات اول ماه مه 1886 صادر شده بود ( و روز اول ماه مه به افتخار آن مبارزه، به روز جهاني كارگر تبديل شده است) نقل مي كنيم. اين اعلاميه خطاب به كارگران مي گويد: "اگر ما هر چه زودتر خود را براي انقلابي خونين آماده نكنيم، جز فقر و بردگي براي فرزندانمان برجاي نخواهيم گذاشت."

مرگ بر جمهوري اسلامي ايران!

كارگر، كارگر، زنده به كار توايم!

حزب كمونيست ايران (ماركسيست – لنينيست – مائوئيست)

29 مرداد 1383

Haghighat@sarbedaran.org

www.sarbedaran.org

اقدامات فوري در زمينه حقوق كارگران

به نقل از برنامه حزب كمونيست ايران (م ل م)

برنامه حزب در بخش "گامهاي فوري و راستاي دگرگونيها" مي نويسد كه متعاقب سرنگوني رژيم جمهوري اسلامي، دولت انقلابي بلافاصله دست به اقدامات زير مي زند:

1- برچيدن كليه نهادهاي ويژه سركوب و سلطه دولت و سرمايه داران در محيط هاي كار؛ اعم از شوراها و انجمن هاي زرد وابسته به دولت، مراكز توطئه و تفرقه نظير "خانه كارگر"، دفاتر حفاظت و كانون هاي جاسوسي در كارخانه ها و نيروهاي مسلح ضد شورش و اعتصابات كارگري.

2- لغو قانون كار ارتجاعي و ضد كارگري؛ لغو مقررات و آئين نامه انضباطي استبدادي متكي بر قانون، شرع، عرف يا سنت در محيط هاي كار؛ ممنوعيت هرگونه جريمه.

3- برسميت شناختن نهادهاي اعمال قدرت توده اي كارگري كه به اشكال مختلف در پروسه انقلاب شكل گرفته اند؛ سپردن اداره كارخانه هاي بزرگ مصادره شده به اين نهادها؛ سپردن امر محافظت از موسسات و امكانات توليدي و محصولات به كارگران در برابر خرابكاري دشمنان انقلاب.

4- اعمال نظارت دولت و نهادهاي كارگر بر واحدهاي سرمايه داري متوسط و كوچكي كه مصادره نشده اند.

5- تدوين قوانين و مقررات نوين كار با اتكاء به مباحثات، پيشنهادات و تصميمات مجامع و تشكلات توده اي كارگري؛ برسميت شناختن حق اعتصاب و تظاهرات و ايجاد تشكلات كارگري (ماننند اتحاديه كارگري و سنديكا).

6- بهبود شرايط كار و معيشت كارگران (از نظر ساعات كار، شدت كار، سن كار، ايمني كار، زمان استراحت و مرخصي)؛ دستمزد برابر در مقابل كار برابر، صرفنظر از تمايزات جنسيتي، ملي، مذهبي يا رشته كاري در واحدهاي بزرگ و كوچك؛ ممنوعيت كار كودكان؛ تعيين شرايط مناسب براي شب كاري و مشاغل سخت.

7- تامين حقوق و شرايط ويژه براي زنان كارگر با رجوع به مباحثات، پيشنهادات و تصميمات مجامع و تشكلات زنان كارگر.

اين اقدامات، نقش رهبري كننده و مسلط طبقه كارگر در امور جامعه را تقويت مي كند و بر توان و درجه اتحاد و همبستگي كارگران مي افزايد......