حلبچه سال 1988: آمريكا به صدام براي بمباران شيميائي كردها كمك كرد
به نقل از “سرويس خبري جهاني براي فتح” 3 فوريه 2003
در 23مارس 1988 خبرنگار روزنامه انگليسي “گاردين” مشاهدات عيني خود را از
شهر حلبچه اينطور گزارش مي كند:
“سطح كوچه هاي خاكي و خانه هاي با خاك يكسان شده اين شهر دورافتاده و عقب
نگاه داشته شده ي كردستان پر از اجساد مردان، زنان و كودكان و احشام و حيوانات است
كه زخم، خون و علائم انفجار رويشان ديده نمي شود. پوست اجساد بطرز عجيبي بي رنگ
است، چشمها باز و خيره و از حدقه بيرون زده، آب خاكستري رنگي از دهانشان بيرون زده
و انگشتانشان پيچ خورده است. معلوم است كه درست حين كارهاي روزمره مرگ مانند صاعقه
بر سرشان فرود آمده. برخي فقط آنقدر توان داشته اند كه خود را به آستان در
برسانند. در اينجا مادري است كه در آخرين لحظه كودكش را به آغوش كشيده، در آنجا
پيرمردي خود را ميان طفل شيرخواره و آنچه كه نمي دانست چيست سپر كرده است…”
در مارس 1988 در جريان جنگ ايران و عراق، صدام حسين نيروي هوائي اش را
براي بمباران حلبچه فرستاد. اين شهر در يازده كيلومتري مرز ايران است و صدام
ميخواست اهالي آنرا بخاطر اينكه از فرصت استفاده كرده و عليه صدام بپا خواسته
بودند تنبيه كند. در 16 مارس، جتهاي جنگي عراق 20 بار از فراز آن گذشتند و بمبهاي
شيميائي و گازهاي اعصاب ريختند. در عرض چند ساعت پنج هزار نفر را به قتل رساندند.
سالها گذشت و اكنون پرزيدنت بوش در سخنراني سالانه خود در مقابل كنگره
آمريكا به تاريخ 29 ژانويه 2003 ، اين واقعه را دليلي براي جنگ آمريكا عليه عراق
قلمداد مي كند. او در اين سخنراني گفته است: “ديكتاتوري كه خطرناكترين سلاحهاي
جهان را در دست دارد، قبلا اين سلاحها را عليه مردم خود استفاده كرده و بر سر
روستاهاي كشور خود ريخته است و هزاران نفر كشته، معيوب و كور بر جاي نهاده.”
اين داستان بوش يك اشكال كوچك دارد! و آنهم اينست كه نمي گويد آمريكا هم
در انجام اين حمله به صدام كمك كرد و هم در پوشاندن آن. در واقع، افرادي كه امروز
در كابينه بوش هستند شخصا به صدام كمك كردند.
در سال 1980 آمريكا هراسان از سرنگوني شاه كه سنگ بناي مهمي براي نفوذ
آمريكا در خاورميانه بود، عراق را تشويق به حمله به ايران كرد. همانطور كه شماره
29 مجله جهاني براي فتح خاطر نشان مي كند: “بعدا، همانطور كه در رسوائي معروف
ايران _ كنترا آشكار شد، آمريكا به ايران هم اسلحه مي داد تا جنگ كش پيدا كند و به
اندازه كافي از طرفين كشته شوند و هر دو رژيم به اندازه كافي ضعيف شوند. يك ميليون
نفر در اين جنگ كشته شدند.”
“آمريكا اولين بار در سال 1978 محموله آنتراكس (سم كشنده بسيار قوي ) به
عراق فرستاد و طي دهسال پس از آن هفت محموله ديگر در اختيار رژيم صدام نهاد. در
سال 1983 رونالد ريگان رئيس جمهور وقت آمريكا دونالد رامسفلد (وزير دفاع كنوني
آمريكا) را بعنوان فرستاده مخصوص خود براي ملاقات با صدام حسين فرستاد و سفارت
آمريكا در بغداد را بازگشائي كرد. در مارس 1984 وقتي كه سازمان ملل طي گزارشي،
بغداد را به دليل استفاده از گاز سمي عليه سربازان ايران محكوم كرد، رامسفلد در
حال ملاقات با طارق عزيز وزير خارجه عراق بود. در سال 1986 پنتاگون (وزارت دفاع
آمريكا) افسراني را براي كار با افسران عراقي به آن كشور فرستاد تا بتوانند قدرت
مرگبار نيروي هوائي صدام را بالا ببرند. در مارس 1988 نيروي هوائي عراق بمبهاي
شيمييائي را بر روي حلبچه كه تحت كنترل چريكهاي كرد مخالف صدام و پاسداران جمهوري
اسلامي ايران بود ريخت و هزاران تن از مردم غير نظامي را به قتل رساند. كمپانيهاي
آلماني تامين كننده اين گازهاي شيمييائي بودند. با بالا گرفتن خشم و اعتراض در
جهان، مقامات آمريكائي ادعا كردند كه تمام شواهد را در مورد جنايت حلبچه بررسي
كرده اند اما “به هيچ نتيجه اي” نرسيده اند. همان سال، وقتي كه پرزيدنت بوش (پدر
همين بوش) رئيس جمهور آمريكا بود، جواز صدور قارچهاي ويروسي براي استفاده نظامي در
عراق را صادر كرد. همچنين اجازه قرارداد يك ميليارد دلاري يك كمپاني خصوصي
آمريكائي با عراق براي ساختن كارخانه پتروشيمي با طرحي كه قابل تبديل به كارخانه
توليد گاز خردل باشد را تصويب كرد. علاوه بر اين قرارداد خصوصي، بوش يك كمك پانصد
ميليون دلاري به عراق را تصويب كرد (در قالب سوبسيد براي خريد محصولات كشاورزي
آمريكا) . و سال بعد اين كمك را دو برابر كرد. پس از حمله به حلبچه، انگلستان نيز
ابزار و آلات نظامي به عراق فرستاد. جالب آنجاست كه پدر بوش در سال 1988 مانع از
آن شد كه شوراي امنيت سازمان ملل رژيم صدام حسين را بخاطر جنايت حلبچه محكوم كند و
امروز پسرش دارد از همان جنايتي كه پدرش حاضر نشد محكوم كند، بعنوان يك بهانه
اخلاقي براي تجاوز نظامي به عراق استفاده مي كند.
www.sarbedaran.org