به مناسب اول ماه مه 2005

کمونیسم در قرن بیست و یکم

اطلاعیه کمیته جنبش انقلابی انترناسیونالیستی (ریم)

مردم جهان در اوج نارضایتی، در جوشش و غلیانند. قدرتهای امپریالیستی، بخصوص آمریکا، از طریق جنگ در عراق و گسترش آن به دیگر نقاط خاورمیانه، عاجزانه تلاش می کنند تا با مشت آهنین یک نظم نوین را در جهان مستقر کنند و در این میان آمریکا می خواهد بهر وسیله که شده تاج امپراطوری این جهان آغشته به خون را بر سر بگذارد.

میلیون ها نفری که برای ممانعت ازجنگ مبارزه کردند عصبانی اند و اندیشه می کنند که چرا تلاشهایشان در توقف جنگ شکست خورد. در خود عراق مقاومتی دلیرانه در جریان است. اما صد افسوس و درد که آماجش فقط نیروهای اشغالگر امپریالیستی و رژیم ارتجاعی و ستمگری، نیست.

روز اول ماه مه، روزی است که باید نگاهی به جریان مبارزه مان برای سرنگون کردن طبقات حاکمه استثمارگر کنیم و ببینیم این مبارزه در کجا ایستاده است. ما نیازمند جامعه ای هستیم که منافع بشریت در قلب آن باشد و نه تولید سود و سود و سود. ما این جامعه را که در آن توده ها یک مشت موجودات بی چهره که استران بارکش محسوب می شوند، نمی خواهیم؛ ما این جامعه را که توده ها مطلقا امکان بهره جوئی از انرژی و خلاقیت خود برای تغییر آگاهانه خود و جهان را ندارند نمی خواهیم. ما نیازمند جامعه ای هستیم که این چیزها در آن نباشد.

طرح جهانی امپریالیسم آمریکا، متحقق کردن شعار، "یک جهان، یک امپراطوری" است. این طرح، طرحی بغایت تبهکارانه است. امپریالیستهای آمریکائی دست به تجاوز نظامی لخت و عریان در ابعادی عظیم زده اند؛ در ابعادی که هیچ قدرتی نمی تواند با آن رقابت کند. این طرح برای تقویت و سازمان دادن استثمار جهانی است. تا بدانجا که به مردم جهان مربوط است، این اوضاع می تواند نتایج گوناگونی در بر داشته باشد؛ احتمالات یک طیف را در بر می گیرد: از شکستهای عظیم تا پیشروی های بزرگ مانند پیروزی انقلاب در یک چند از کشورهای جهان. اینکه کدامیک از احتمالات نتیجه این دوره از مبارزه خواهد بود به ما بستگی دارد.

این اوضاع مردم را به مبارزه سوق می دهد. نسل جدیدی پا به صحنه مبارزه گذاشته است. آنها شناختی از دستاوردهای گذشته ما ندارند. تنها چیزی که شنیده اند خزعبلات ماشین تبلیغاتی بورژوازی است که بی وقفه قی می کند که "کمونیسم شکست خورده است".

مبارزات توده ها نیازمند آن است که توسط یک چشم انداز روشن و بدون ابهام مارکسیست – لنینیست – مائوئیستی هدایت شود. آنها نیاز به یک رهبری پیشاهنگ دارند که در هر کشور این ایدئولوژی را بکار برد؛ آنها نیازمند یک انترناسیونال کمونیستی نوین هستند که به رودخانه های انقلاب کشورهای مختلف کمک کند که بیکدیگر بپیوندند و در سطح جهانی تبدیل به توفانی علیه نظام سرمایه داری شوند.

مانند همه علوم دیگر، مارکسیسم – لنینیسم – مائوئیسم نیز نمی تواند ایستا بماند. بلکه باید یک ابزار زنده و در حال تکامل باشد که قادر است شرایط جدید را تجزیه و تحلیل کرده و به مسائل نوین پاسخ گوید. ایدئولوژی کمونیستی با گذر از میان یک فرآیند متلاطم پیشرفت می کند. درک نوین باید بر نیروی بازدارنده نگرش های گذشته فائق آید و دیدگاه های درست و نادرست باید از یکدیگر سره شوند. ایده هائی که از قلمرو های مختلف تجربه بشری مشتق می شوند در جریان تغییر جهان، بیشتر و بیشتر، محک خورده و تکامل خواهند یافت. کل این فرآیند با آنچه کمونیستها "مبارزه دو خط" می نامند رقم می خورد.

شورشگران و آرزو پردازان الهام بخش گذشته، برای دگرگون کردن جهان فداکاری های عظیم کرده اند. مارکس و انگلس یک درک علمی از ماهیت نظام سرمایه داری را تکامل دادند. مارکس در "مانیفست کمونیست" فراخوان زیر را داد: گسست از روابط مالکیت سنتی، از روابط اجتماعی سنتی که بر این روابط مالکیت سنتی مبتنی اند، از تمام افکار و نهادهائی که این روابط اجتماعی را در سراسر جهان نگهبانی و تقویت می کنند. این است مسئله کمونیسم. لنین و مائوتسه دون این علم را بکار بستند و تکامل بیشتری دادند.

در کمون پاریس، انقلاب اکتبر در روسیه و در چین سوسیالیستی مائوتسه دو که انقلاب فرهنگی دهه 60 و 70 نقطه اوجش بود، پیروزی های عظیمی بدست آمد. این پیروزی ها درهم شکسته شدند: عموما توسط نیروهای ارتجاعی و همچنین زیر بار هزاران سال استثمار طبقاتی و افکار و نهادهای سنتی که خادم و نگهبان این استثمار طبقاتی بوده اند. نیروهای مائوئیست جهان کودتای سرمایه داری در چین به سال 1976 را تحلیل کرده و متحد شده و "جنبش انقلابی انترناسیونالیستی" (ریم) را تشکیل دادند. ریم، مرکز جنینی (اولیه) نیروهای مائوئیست جهان است.

امروز، موضوعاتی حیاتی در مقابل جنبش کمونیستی خودنمائی می کند. اخیرا ریم، فراخوان بحث و مناظره گسترده بر سر این موضوعات را داده است؛ بحث و مناظره گسترده هم در درون صفوفش و هم بیرون آن. برخی از این موضوعات حیاتی عبارتند از: جمعبندی از تجربه دیکتاتوری پرولتاریا (در شوروی و چین)؛ درک دینامیک ها و کارکرد نظام امپریالیستی؛ تحلیل از تغییرات اقتصادی – اجتماعی که در کشورهای مختلف جهان در جریان است و فهم مفاهیم این تغییرات برای استراتژی انقلابی و دیگر مسائل مهم. خود ریم، با گذر از این فرآیند آبدیده تر و قوی تر خواهد شد. امروز رفقای ما در نپال گام های بزرگی در پیشبرد مبارزه برداشته اند. توده های فقیر و بی چیز نپال قدرت سیاسی انقلابی خود را در بیش از 80 درصد نپال برقرار کرده اند و اکنون از این پایگاه های سرخ برای حمله به دژ دشمن استفاده می کنند تا قدرت را در سراسر کشور کسب کنند.

کمونیسم، کماکان تنها امید بشریت برای نجات از این جهان جنایتبار است. اما این امید عالی و رفیع را فقط از طریق مبارزه، مبارزه سخت در هر عرصه، می توان به واقعیت تبدیل کرد. جنبش کمونیستی بین المللی گردان های بیشمار از قهرمانانی داشته که هرگز از زندان و شکنجه و مرگ در مقابل دشمن نهراسیده اند. باید همان شجاعت را در زمینه خودبازبینی بیرحمانه نشان دهد؛ عزم جزم کند که نگذارد ایدئولوژی اش تراوت و بالندگی اش را از کف دهد؛ کاملا توانائی آن را داشته باشد که پیچیدگی غنی جامعه بشری و مبارزه طبقاتی را جامع تر و کامل تر در بر بگیرد؛ در حالیکه برای تبلیغ و بکاربستن این ایدئولوژی رهائیبخش و جلب دیگران استوارانه می جنگد، دست به سوی میلیونهای دیگر درازکرده، با آنها متحد شده و از آنان نیز بیاموزد.

ما نیاز داریم که در تحقق هدفمان که ساختن انترناسیونال کمونیستی تراز نوین است پیشرفتهای بیشتری کنیم و در این فرآیند بحث و مناظره نه تنها با تمام نیروهای مائوئیست اصیل سراسر جهان متحد شویم بلکه دست بسوی فعالین انقلابی دیگر که هنوز به حقیقت رهائی بخش ایدئولوژی کمونیستی نرسیده اند، دراز کنیم.

ریم مصمم است که ایدئولوژی علمی مارکسیسم – لنینیسم – مائوئیسم را با موج جدید انقلاب که در حال بلند شدن است، پیوند زند.