امتحان
چهار جوابی در
مورد کمونیسم
سپیده
همراز
آیا فکر
می کنید
کمونیسم خوب
است ولی شدنی
نیست؟
پس این
امتحان چهار
جوابی را بگذرانید
و دوباره فکر
کنید
1) در
دوران مائو،
یعنی از سال 1949
تا 1976 میانگین
طول عمر در
چین:
الف) کمتر شد
و از 58 سال به 52
سال رسید
ب) بهبود
عظیمی پیدا
کرد و از 32 سال
به 65 سال رسید
ج) در
همان حد 58 سال،
ماند
د) هیچ
آماری در این
مورد در دست
نیست
2)
در سال 1949 یعنی هنگام
انقلاب چین
فقط 15% مردم چین
خواندن و نوشتن
می دانستند.
در سال 1976، یعنی
سال درگذشت
مائو، درصد
کسانی که خواندن
و نوشتن می
دانستند
عبارت بود از:
الف) 80%
ب) 60%
ج) 40%
د) مائو
ضد روشنفکر
بود و برایش
مهم نبود مردم
خواندن و
نوشتن میدانند
یا نه
3)
در دهه 1960
مبارزات توده
ای در سراسر
جهان جریان
داشت. کدام
کشور انتقاد و
شورش توده ای علیه
قدرتمدارانی
که سیاست های
نخبه گرایانه
و خفقان آور داشتند
را تشویق می
کرد:
الف) ایالات
متحده آمریکا
ب)
فرانسه
ج) چین
د) استرالیا
4)
در اوایل سال
های1970 درصد مرگ
و میر نوزادان
در شهر
شانگهای (پر جمعیت
ترین شهر چین)
الف) بسیار
بیشتر از شهر
نیویورک بود
ب) تقریبا
مساوی شهر نیویورک
بود
ج) کمتر از
شهر نیویورک
بود
د) کمونیسم
هیچ اهمیتی
برای جان
انسانها قائل نیست،
بنابراین آماری
در این مورد
در دست نمی
باشد.
5)
در سال های 1950 در
کدام یک از
کشورهای زیر،
نقشی که جامعه
برای زنان
قائل بود
عبارت بود از
مادری، انجام
کارهای خانگی
و تابعیت از
مرد؟
(راهنمائی:
بیش از یک
جواب درست
موجود است)
الف) هند
ب) ژاپن
ج) ایالات
متحده آمریکا
د) چین
6)
از زمان
سرنگونی
حاکمیت
پرولتاریا و
احیای سرمایه
داری در چین،
یعنی از سال 1976
تا به امروز در
صد کسانی که
تحت پوشش
بهداشت دولتی
قرار دارند:
الف) از 50% به 70%
افزایش یافته
است
ب) در
همان حد 50% باقی
مانده است
ج) در چین
دیگر سیستم
بهداشت دولتی
موجود نیست
د) از 90% به 4%
سقوط کرده است
جواب
های صحیح و
منابعی که
آمار از آنها
اخذ شده است:
سوال 1. (ب)
پنی کین، دومین
بیلیون،
نیویورک،
انتشارات
پنگوئن، 1987،
فصل 5
سوال 2. (الف)
روت گامبرگ، متخصص
سرخ،
نیویورک،
شوکن، 1977، صفحه 41
سوال 3) (ج)
در آغاز
انقلاب
فرهنگی، مائوتسه
دون شعار
«شورش علیه
ارتجاعیون بر
حق است» را پیش
گذاشت و مردم
را فراخواند
تا «مراکز
فرماندهی»
رهروان
سرمایه داری
را که سیاست
های نخبه
گرایانه و
خفقان آور را
به پیش می
گذاشتند
«بمباران
کنند». انتقاد
وسیع و مبارزه
به اشکال
مختلف تشویق
می شد، مثلا
منابعی در
دسترس
دانشجویان
برای چاپ پوستر
و روزنامه
قرار گرفت،
استفاده از
قطار برای
دانشجویان
مجانی شد و
نشریات نیز
تشویق می
کردند.
نگاه کنید به
«تصمیم کمیته مرکزی
حزب کمونیست
چین در مورد
انقلاب کبیر فرهنگی
پرولتاریایی»
(مصوب 8 اوت 1966) در
اسناد مهم انقلاب
فرهنگی چین
(انتشارات
زبان های
خارجی، پکن، 1970)
سوال 4) (ج)
روت و ویکتور
سیدل، به خلق
خدمت کنید:
مشاهداتی در
مورد طب در
جمهوری خلق
چین،
بوستون،
انتشارات
بیکن، 1974،
صفحات 256، 258.
جواب 5) (الف،
ب، ج) در چین
سوسیالیستی
زنان تشویق می
شدند تا در تمام
سطوح دولت،
نظام آموزشی،
اقتصادی و
سایر جنبه های
زندگی
اجتماعی شرکت
کنند و شرکت
زنان در تمامی
این عرصه ها
مشهود بود.
مائوئیست ها در
مبارزه برای
در هم شکستن میراث
جامعه کهن
بویژه ستم بر
زنان و
زنجیرهای سنت
پیشقدم بودند.
جواب 6)
(د) بر اساس
آمارهای
دولتی و آمار
سازمان
بهداشت جهانی،
مندرج در اوا
چنگ، چین: آیا
احیا سرمایه
داری اجتناب
ناپذیر است؟
لینکس، شماره
11 (ژانویه – آوریل
1999)، صفحات 62 و 63.
طبق آمار سازمان
بهداشت
جهانی، چین
امروز در
زمینه دسترسی
به امکانات
برابر درمانی
در رده کشورهای
در حال توسعه
است. نگاه
کنید به
الیزابت روزنتال،
بدون پزشکان
پابرهنه،
خانواده
روستائی چین
در رنج است،
نیویورک
تایمز، 14
مارس، 2001.
برگرفته
از «وقایع
نگاری را با
واقعیات
منطبق کنیم: جعلیات
نظام را برملا
کنیم»
مندرج
در انقلاب،
صدای حزب
کمونیست
انقلابی،
آمریکا،
شماره 10، 31
جولای 2005