اطلاعیه
کمیته مرکزی
حزب کمونیست
ایران (م ل م) به
مناسبت در
گذشت چن چا
چیائو، رهبر
برجسته
پرولتاریای
جهان (1917-2005)
درود
بر خاطره سرخ
رفیق چن چان
چیائو
چن چان
چیائو، یکی از
رهبران
برجسته حزب
کمونیست و
دولت چین
سوسیالیستی
(تا سال 1976) روز
اول اردیبهشت
1384 درگذشت. مقام
او در نهضت
رهائی بخش
طبقه کارگر
جهانی دست کم
در حد
رهبران کمون
پاریس ( اولین
دولت کارگری
که در
سال 1871 بر پا شد)
است. با این
وجود مقام تاریخی
اش هنوز برای
اکثریت
کارگران و
زحمتکشان
جهان
ناشناخته است.
رفیق چن از
سال 1976تا
1998 در زندان بسر
می برد و در
سال 1998 بدلایل
پزشکی از
زندان به خانه
ای منتقل شده
و تحت نظر
مقامات امنیتی
چین در انفراد
کامل بسر می
برد. چن چان
چیائو از
یاران نزدیک
مائو و از دشمنان
سرسخت رهبران
کنونی چین بود
زیرا اینان
همواره کوشش می
کردند چین
سوسیالیستی
را تبدیل به
چین سرمایه
داری کنند و
بالاخره نیز در
این امر موفق
شدند. رفیق چن
بهمراه دیگر
رهبران
مائوئیست
مانند چیان چین (همسر
مائو)، به مدت
دهسال (1966 تا 1976)
بدون وقفه
کارگران و
کمونیستهای
چین را در مقابله
با موج
ارتجاعی
بازگشت به عقب،
رهبری کردند و
از دولت
دیکتاتوری
پرولتاریا و
خصلت سوسیالیستی
چین حفاظت
نمودند. این
مبارزه
دهساله در
واقع یک
"انقلاب در
انقلاب" بود
که در تاریخ
به
انقلاب کبیر فرهنگی
پرولتاریائی چین
شهرت یافت. اما
این " انقلاب
در انقلاب"
بزرگ برای
تضمین پیروزی
نهائی
پرولتاریای
چین کافی نبود.
عاقبت
کمونیستها از
"رهروان
سرمایه داری"
در حزب
کمونیست چین
شکست خوردند. در
سال 1976 بلافاصله
پس از مرگ
مائوتسه دون،
آن دسته از
رهبران چین که
خواهان احیاء
سرمایه داری بودند،
با بدست گرفتن
رهبری ارتش
دست به یک
کودتای نظامی
زده و
چن چان چیائو و دیگر
رهبران
برجسته مانند چیان
چین (همسر
مائو) را دستگیر
کرده و دست به
سرکوب خونین و
گسترده
کارگران و
کمونیستهای
انقلابی که در
مقابل این موج
ارتجاعی
ایستاده
بودند، زدند.
به این ترتیب
دولت
دیکتاتوری
پرولتاریا
سرنگون شد. با
شکست
دیکتاتوری
پرولتاریا،
سرمایه داری
بسرعت احیاء
شد و چین
تبدیل به
بزرگترین
اردوگاه کار
ارزان جهان و
کارگاه بزرگ
تولید سودهای
افسانه ای
برای سرمایه
داری جهانی
شد.
با نگاهی به
گذشته می توان
دریافت که با شکست
کمونیستها و
تبدیل چین
سوسیالیستی
به چین سرمایه
داری، در
واقع
موج اول انقلابات
پرولتری که از
کمون پاریس
آغاز شده و در
انقلاب کبیر
اکتبر روسیه و
انقلاب اکتبر
چین و انقلاب
فرهنگی
پرولتاریائی
چین، به قله های
بالاتر و
بالاتری
رسیده بود،
تمام شد. شکست
کمونیستهای
چین در واقع پایان
یک دوره
تاریخی
انقلابات
پرولتری و
آغاز دوران
نوین را رقم
زد. رفیق چن
چان چیائو و
یارانش آخرین
رهبران آن موج
بزرگ و تکان
دهنده بودند. نقش
آنان در صعود
انقلاب رهائی
بخش
پرولتاریا به
قله های نوین،
همانقدر تکان
دهنده و در همان
مقیاس،
بهت آور است.
امروز هیچ
کشور
سوسیالیستی
در جهان موجود
نیست اما انقلابات
سوسیالیستی
قرن بیستم،
بخصوص انقلاب
سوسیالیستی
در چین، گنجینه شگفت
انگیزی از تجارب
و دانستنی ها
را برای پرولتاریای
انقلابی به
ارث گذاشته اند
که به یاری آن
می تواند با
افقی صد چندان
روشن تر برای
تحقق جامعه
کمونیستی
برزمد. سهم
رفیق چن چان
چیائو در
ترسیم هر چه
روشن تر این
افق، انکار
ناپذیر است.
حزب
کمونیست
ایران (م ل م)
20 مه 2005
www.sarbedaran.org