به ياد اول ماه مه 1886

روز اول ماه مه به ياد مبارزات کارگران شيکاگو در اول ماه مه 1886 روز جهانی کارگر شده است. کارگران شيکاگو از سال 1872 درگير جنگ طبقاتی خونينی با کارفرمايان و دولت آمريکا بودند. اين کارگران که از اقصی نقاط جهان به آمريکا مهاجرت کرده بودند تجربه مبارزات سوسياليستی کارگران اروپا و کمون پاريس سال 1871 را با خود حمل می کردند. کمون پاريس کل اروپا را به لرزه درآورده بود زيرا برای اولين بار در تاريخ سرمايه داري، كارگران و زحمتكشان نقطه ای از جهان جرات کردند قدرت دولتی حاکم را سرنگون کرده و خود قدرت سياسی را بدست گيرند و جامعه را در مسيری متفاوت سازماندهی کنند. اين دولت پرولتری پاريس بيش از دو ماه دوام نياورد و توسط ارتش های بورژوازی فرانسه و کشورهای اروپائی درهم کوبيده شد. اما همين دو ماه کافی بود تا طبقه کارگر در تمام کشورهای سرمايه داری اين حقيقت را درک کند که جنگ طبقاتی يک جنگ واقعی است و بالاخره با حل مسئله قدرت سياسی حل می شود.

کارگران شيکاگو به مدت دهسال مبارزات مسالمت آميز و مسلحانه را عليه کارفرمايان و دولت پيش برده بودند. آنان فقط برای هشت ساعت کار مبارزه نمی کردند. اما در شرايطی که کارگران 18 ساعت کار می کردند، خواست هشت ساعت کار تبديل به يک خواست عمومی شد و بخش بزرگی از طبقه کارگر را وارد مبارزه کرد. هسته رهبری اين مبارزات اما صفوف کارگران را مرتبا با واقعيت های جنگ طبقاتی آموزش می داد. بطور مثال نشريه آلمانی زبان “كارگر” که در ميان کارگران مهاجر آلمانی در شيکاگو طرفداران بسيار داشت در شماره 19 مارس 1886 خود نوشت: «اگر ما هر چه زودتر خود را برای انقلابی خونين آماده نكنيم، ميراثی جز فقر و بردگی برای فرزندانمان بر جای نخواهيم گذاشت. بنابراين خود را برای انجام انقلاب مجهز كنيد.»