خجسته
و پيروز باد
فرارسيدن
مرحله تعرض
استراتژيک در
جنگ خلق نپال
حزب
کمونيست نپال
(مائوئيست)
آغاز مرحله
تعرض استراتژيک
را اعلام نمود
برگرفته
از: سرويس
خبري جهاني
براي فتح
حقيقت
ارگان حزب
کمونيست
ايران ( م – ل – م ) شماره
18 آبانماه 1383
در بيانيه
مطبوعاتي به
تاريخ 31
آگوست، حزب
کمونيست نپال
(م) تصميمات
اتخاذ شده
توسط جلسه
گسترده کميته
مرکزي حزب را اعلام
کرد. اين جلسه
به مدت ده روز
برگزار شد. اين
نشست در يکي
از مناطق پايگاهي
روستائي، در
سالني مزين به
شعار ها و
پارچه هاي
رنگارنگ و در
شرايطي که توسط گردان
امنيتي ويژه ي ارتش
رهائيبخش خلق
و توده هاي وسيع
محافظت ميشد
برگزار شد.
جلسه توسط صدر
کميته مرکزي پراچاندا
هدايت شده و
با شرکت تمام
اعضاي کميته
مرکزي، که در
جبهات و مسئوليت
هاي
گوناگون در
حال جنگ بوده
اند بغير از
آنانيکه در
دست دشمن اسير
ميباشند،
برگزار شد.
جنگ
انقلابي در
نپال در سال 1996 آغاز
شد و از
استراتژي جنگ
درازمدت خلق که توسط
مائو تسه دون
طي انقلاب چين
تدوين شد، پيروي
ميکند. اين
جنگ خلق از يک
مرحله نسبتاً
بلند به نام
مرحله "دفاع
استراتژيک"
گذشته است. در
مرحله
دفاع
استراتژيک نيروهاي
انقلابي از نيروهاي
دشمن ضعيفتر
هستند و بايد
طي مرحله اي
طولاني از طريق
دست زدن به
عمليات چريکي
عليه
دشمن، قواي
خود را زياد
کنند. اين جنگ خلق
از مرحله
"تعادل
استراتژيک" نيز
گذشته است. در
مرحله تعادل
استراتژيک
طرفين
نسبتاً مساوي
هستند و هيچکدام
هنوز قادر به
نابودي قطعي ديگري
نيست و جنگ هر
چه بيشتر از
طريق دست زدن
به جنگ
درمقياس بزرگ
و عمليات
متحرک و موضعي
مشخص ميشود.
حزب نپال ميگويد
رسيدن به
مرحله "تعادل
استراتژيک"
بمعناي آنست
که کل جامعه
وجود دو دولت
مختلف را که
هر يک ارتش ها
و
موسسات
مربوط بخود را
دارند، تشخيص
ميدهد. در اين
مرحله، هم
انقلابيون و
هم رژيم سلطنتي
براي ورود به
مرحله نهائي
که تعرض
استراتژيک نام
دارد و سرنوشت
جنگ را بطور
قطع روشن مي
کند، آماده ميشوند.
از نظر تئوري مائوئيستي،
انقلابيون
هنگامي مرحله
"تعرض
استراتژيک"
را شروع مي
کنند
که بتوانند
هدف اين مرحله
را که نابودي
قطعي نيروهاي
مسلح دشمن و
برقراري حاکميت
خلق در سراسر
کشور است را
برآورده کنند.
ارتش
رهائيبخش
خلق، در سال 2001 ايجاد
شد و به اين
ترتيب
نيروهاي نظامي
جنگ خلق، از سطح نيروهاي
عمدتاً چريکي
به سطح ارتش
منظم انقلابي،
ارتقاء يافت. جلسه کميته
مرکزي، اعلام
کرد در حال
حاضر ارتش
رهائيبخش خلق
داراي
سه
لشگر است. اين
به معناي آ
نست که علاوه
بر لشگر هاي
شرق و غرب
کشور که قبل
از اين توسط
ارتش رهائي
بخش خلق ( پي ال
ا) و تحت رهبري
حزب سازمان يافته
بودند، اکنون يک
لشگر ديگر در منطقه
مرکزي کشور
سازمان يافته
است. اينجا
منطقه ايست
که پايتخت
رژيم سلطنتي
نپال درآن
قرار دارد و قدرت
اقتصادي، سياسي
و نظامي رژيم
در آنجا
متمرکز است.
حزب به يکسان
بر ضرورت
ارتقاء
مهارتهاي
ارتش رهائي
بخش و گسترش
وسائل، منابع
و رشد کيفي
تعداد افراد
تاکيد مينمايد.
بيانيه جلسه
کميته مرکزي
اعلام کرد
علاوه بر 3 لشگر، 9 تيپ و 29
گرداني که
اکنون ارتش
رهائي بخش را تشکيل ميدهند،
دست به گسترش ميليشياي
خلق زده و آن را تا 100،000
عضو متشکل در
گروهان هاي
تحت رهبري
ارتش رهائي
بخش و در سطح
بخش و ناحيه
افزايش خواهد
داد. بيانيه
مطبوعاتي ميگويد " نقشه
جديد شامل
آموزش هاي
دفاعي و تعرضي
جديد براي تعليم
توده هاي وسيع
براي مقابله
با تجاوز خارجي
است و اين
شامل آمادگي
براي دست زدن
به جنگ تونل
عليه تجاوز
خارجي است. در جنگ
هاي کره و ويتنام
عليه آمريکا،
استفاده از
تونل ها براي
حفاظت
رزمندگان و
شهروندان و
حملات ناگهاني،
ابزار مهمي
براي خنثي
کردن قدرت
هوائي دشمن
بود.
بيانيه
کميته مرکزي
هشدار داد که
دولت توسعه
طلب هند مي
خواهد با
اتکاء به آمريکا
دست به مداخله
مستقيم عليه
جنگ خلق در
نپال بزند. به
گفته بيانيه
مطبوعاتي،
دستگيري برخي
از کادرها و
رهبران حزب در
شهر هاي مختلف
هند، منجمله
دستگيري رفيق
کيران، عضو
کهنه کار کميته
دائم حزب، پيش
درآمدهاي سياست
مداخله مستقيم
هند در رابطه
با سرکوب جنگ
خلق در نپال مي
باشند. اين
خطر در هفته
هاي اخير، پس
از جلسه
گسترده کميته
مرکزي حزب،
افزايش يافت. شر
بهادور
دوبا،
نخست وزير
نپال، از سوي
هند به دهلي
نو احضار شد.
در اين ديدار
به مدت پنج
روز با مانموهان
سينگ نخست وزير هند و ديگر
وزرا و
مشاوران ارشد
هند به مذاکره
نشست.
موضوع اصلي
مذاکرات
مسئله جنگ خلق
در نپال بود.
در ازاي امضاء
قراردادهاي
اسارت بار
اقتصادي،
حکومت هند
موافقت کرده
است سه
هليکوپتر پيشرفته
سبک، 20،000 تفنگ اينساس،
15،000 تفنگ
اتوماتيک 7،62 ميليمتري(اس
ال آر)، 5000 مسلسل
با کاليبر هاي
مختلف، 800عدد
کاميون و جيپ،
100 عدد ماشين ضدمين(ام
پي وي اس)،
ژاکت
ضدگلوله،
کلاه خود، مين
هاي زميني، سيم
خاردار و ديگر
مواد جنگي به رژيم
سلطنتي نپال
بدهد. علاوه
بر اين قول
داده است براي
ارتش سلطنتي
نپال مربيان
نظامي تامين
کند. مسئله
فرستادن ارتش
هند براي
مداخله مستقيم،
اکنون علناً
در مطبوعات
هند مورد بحث
است.
نخست وزيران
نپال و هند بر
سر معاهده
استرداد مجرمين
بين دو کشور
بحث کردند و
توافق نمودند
آنرا در ماه
اکتبر به نتيجه
برسانند. هند
در حال حاضر
چند تن از
رهبران حزب
کمونيست نپال
(م) را در
بازداشت دارد.
اينها
عبارتند از
موهان بايژيا،
سي پي گاجورل
و ديگر رهبران
واعضاء حزب.
در حال حاضر
استرداد آنان
مخالف قوانين
هند است.
البته نيروهاي
پليس هند هر
از گاهي فعالين
مائوئيست
نپالي را
ربوده و مخفيانه
آنها را به رژيم
سلطنتي نپال
تحويل مي
دهند.
سرويس
خبري روزنامه
"هيماليا" که
در کاتماندو
مستقر است در
شماره 10 سپتامبر
روزنامه خود
نوشت، " جيمز
اف مورياتي سفير
آمريکا در
نپال، امروز
گفت کشورش براي
تضمين آن که
مائوئيستها
از خارج کمکي
دريافت نکرده
و هرگز قادر
به تسخير پايتخت
نباشند از نزديک
با هند همکاري
ميکند."
مورياتي اضافه
کرد، " هند نقش
بزرگي در حل
مشکل مائوئيستها
دارد. با توجه
به کمک نظامي
و ديپلماتيکي
که براي نپال
فراهم نموده
است، به اين
نتيجه رسيده
ام که به
مائوئيستها
اجازه داده
نخواهد شد
کاتماندو را
تسخير بنمايند." کمک خود
آمريکا به رژيم
سلطنتي نپال،
از 22 ميليون
دلار به 40 ميليون
دلار درسال،
افزايش يافته
است.
در
واکنش به تهديدات
مداخله گرانه
هند و آمريکا
جلسه کميته
مرکزي حزب به تمام
خلق براي
مقابله با
تجاوز خارجي
فراخوان داد و
گفت: " يکپارچه
در ميدان هاي
سياسي، ايدئولوژيک
و نظامي عليه
تسليم طلبي
دولت کهن،
مداخله توسعه
طلبانه هند و
خطر قريب
الوقوع
تجاوزات نظامي
بپا خيزيد...
استقلال نپال
و مردم نپال
را با تبديل
کل کشور به ميدان
جنگ، ميتوان
حفظ کرد؛ بايد
کل مردم را
رزمنده نموده
و استراتژي
جنگ را به افق
هاي جديدي عليه
هرگونه
دخالتگري
توسط امپرياليسم
و الحاق گري
آن،
ارتقاء
داد." بيانيه
مطبوعاتي ميگويد
در چنين
مبارزه اي مي
توان روي " همدردي
و حمايت
توده هاي وسيع
خلق نپال (
منجمله پرسنل
ميهن دوست
درون ارتش
دولت کهن
سلطنتي ) و
همچنين حمايت
توده هاي
عدالتخواه
هند، و نيز
مردم سراسر
جهان" حساب
کرد. حزب تاکيد
کرد که حاکميت
کامل براي خلق
نپال به معناي
رژيمي سلطنتي يا
شکلي از حاکميت
فئوداليستي و
سرمايه داري
بزرگ در اتحاد
با ستمگران
خارجي نيست؛ بلکه به
معناي يک
جمهوري واقعي
است که در آن
مردم خودشان
در اتحاد با
مردم جهان،
قدرت سياسي را
در دست دارند.
جلسه
کميته مرکزي، يکرشته
موضوعات سياسي
و ايدئولوژيک
بسيار مهم در
رابطه با ايدئولوژي
کمونيستي و
مسائل تئوريک
مارکسيستي را
مورد بحث قرار
داد و تاکيد
کرد که، جهت
کسب پيروزي در
انقلاب نپال و
خدمت به
انقلاب جهاني
پرولتاريا،
ضروري است که
تمام مولفه هاي
مارکسيسم ـ لنينيسم
ـ مائوئيسم (
فلسفه،
اقتصاد سياسي
و سوسياليسم
علمي) از طريق
بکاربست ماترياليسم
ديالکتيک،
تکامل يابد.
جلسه تصميماتي
را درين رابطه
اتخاذ نمود.
قتل
رهبران
مائوئيست نپال بدست
ارتش سلطنتي
- فراخوان
صدر حزب
کمونيست نپال
(م) به سازمان
عفو بين الملل و سازمان
هاي حقوق بشر
- سياست
حزب
کمونيست نپال
(م) در
مورد اجراي
عدالت و رسيدگي به
تخلفات جنائي در مناطق تحت
حکومت قدرت
نوين خلق
برگرفته
از سرويس
خبري جهاني
براي فتح- 27 سپتامبر2004
ارتش
سلطنتي نپال 6
تن از رهبران
و کادرهاي
انقلابي را در
5 سپتامبر به
قتل رساند. دو
تن از آنان
عبارت بودند
از رفيق شرمن
کونوار (بيشال)
عضو کميته
مرکزي حزب
کمونيست نپال
(مائوئيست) و
کميسر لشگر
ششم از ارتش
رهائي بخش خلق
و رفيق
موهاچاندرا
گوتام (کومار)
عضو علي البدل
کميته مرکزي.
آنان پس از
شرکت در يک
جلسه مهم کميته
مرکزي در راه
بازگشت به سر
وظايف سياسي
خود در منطقه
شرق بودند. مائوئيستها
در اعتراض به
اين قتل ها يک
اعتصاب سراسري
دو روزه در
روزهاي 28 و 29
سپتامبر را
فراخواندند. پراچاندا،
صدر حزب کمونيست
نپال (م) در تاريخ
7 سپتامبر بيانيه
اي صادر کرده
و ضمن محکوم
کردن اين قتل
هاي جبونانه
خاطره
جانباختگان
را گرامي
داشت. او در اين
بيانيه گفت اين
رفقا غير قابل
جايگزين
هستند. او
اعلام کرد که
گرفتن
انتقام اين
رفقا از طريق
دست يافتن به
پيروزي در ميدان
نبرد در اولين
نقشه تعرض
استراتژيک که
اکنون حزب در
حال رهبري آن
است ممکن مي
باشد. او
خاطرنشان کرد
که اين قتل ها
در چارچوب "عمليات
جستجو"
که بطور
هماهنگ ميان
دولتهاي نپال
و هند در نزديکي
سرحدات پيش
برده مي شود
صورت گرفته
است. وي
گفت اين واقعه هر
چه روشن تر
خطر تجاوز هند
به نپال را
نشان مي دهد.
پيشرفت
جنگ خلق، رژيم
شاه گياندرا
را منفرد و
کاملا وابسته
به آمريکا و
هند کرده است.
او مي خواهد
جنگ خلق را از
طريق دو روش
عمده شکست
دهد.
دست زدن به
خشونت گسترده
و بدون تبعيض
مانند
بمباران
گردهمائي هاي
توده اي، کشتن
دهقانان و
"ناپديد"
کردن و کشتن
هزاران تن
مردم عادي و
دست زدن به
قتل رهبران و
کادرهاي
انقلابي. مرتجعين
نپال از همان
ابتدا دست به
شکار و قتل
رهبران
انقلابي زده
اند و براي اينکار
اغلب به
جاسوسان و
خبرچينان
اتکا کرده
اند. اخيرا
ارتش سلطنتي
در دهکده اي
در شرق نپال
خبرنگار جنگي
هفته نامه
جانادش به نام
بداري خادکا
را کشت و به
دروغ گفت که وي
در درگيري
مسلحانه کشته
شده است. يک
شاهد عيني به جانادش
گفت که
سربازان اين
خبرنگار را
گرفتند،
لباسهايش را
کندند و او را
با قنداق تفنگ
زدند و چشمهايش
را از
حدقه
درآوردند و
سپس دهان و
تمام صورتش را
خرد کردند.
حال
اين رفتار را
مقايسه کنيد
با رفتار
انقلابيون
مائوئيست با
اسراي خود. در 2
سپتامبر ارتش
رهائي بخش
خلق، رامش
راجبانشي را
که رئيس پليس
دپارتمان تحقيقات
رژيم سلطنتي
است دستگير
کردند. در 3
سپتامبر يک
سرباز ارتش
سلطنتي به نام
تارا خانال
بدست ارتش
رهائي بخش افتاد.
اين دو نفر پس
از اينکه تعهد
سپردند ديگر
در کشتن مردم
نپال توسط رژيم
سلطنتي شرکت
نکنند در روز 4
سپتامبر در
حضور خبرنگاران
و سازمان هاي
حقوق بشر آزاد
شدند.
چه چيزي
باعث چنين
تفاوتي در
رفتار دو ارتش
است؟ يکي ازاين
ارتش ها براي
رهائي خلق مي
جنگد و غير از
خلق نقطه
اتکاء ديگري
ندارد و بايد
بطور
روزافزون
صفوف خلق را
متحد کند تا
بتواند پيروز
شود. اما ارتش
ديگر،
براي حفظ زنجيرهاي
بردگي خلق مي
جنگد و بطور
روزافزون خلق
را در کليتش
نشانه مي گيرد.
در اين جنگ،
ارتش سلطنتي هيچ
نقطه اتکائي
ندارد بجز دست
زدن به ترور و
ارعاب خلق.
در
چارچوب به قتل
رسيدن رهبران
و اعضا دستگير
شده مائوئيست،
پراچاندا صدر حزب
کمونيست نپال
(م) بيانيه اي
خطاب به
سازمان عفو بين
الملل و ديگر
سازمان هاي
حقوق بشر در
نپال و جهان
صادر کرد.
قبلا سازمان
عفو بين الملل
نامه ي
سرگشاده اي به پراچاندا
فرستاده بود و
ضمن افشاي جنايات
رژيم نپال، از
حزب کمونيست
نپال (م) تقاضا
کرده بود که
دست از "ربودن
اختياري اهالي"
بردارند.
پراچاندا در
جواب به عفو بين
الملل روشن
کرد که حزب وي
دست به چنين
اعمالي نزده
است و در واقع
چنين اعمالي
بر خلاف سياستهاي
حزب است و حزب
بدون دلايل
روشن دست به
دستگيري و
بازداشت
افراد نمي زند. او گفت
اولا اين يک
"دروغ وقيحانه"
است که حزب،
دانش آموزان و
معلمان و ديگر
اقشار مردم را
"مي ربايد" و يا
بزور آنان را
وادار به شرکت
در جلسات
آموزش سياسي و
يا مراسم ديگر
مي کند. اين
دروغ ها صاف و ساده
تبليغات رژيم سلطنتي است. ( خبرگزاري
هاي خارجي به
اين نظريه که
مائوئيستها
مردم را با
زور به مراسم
سياسي و فرهنگي
خود مي آورند
مي خندند.)
پراچاندا
در نامه اش سياست
حزب در مورد
اجراي عدالت
در رابطه با
جرمهاي جنائي
را تشريح کرد و گفت، دولت
نوين خلق که
اکثر مناطق
روستائي را
تحت کنترل
دارد موظف است
در رابطه با
مواردي مانند
قتل، تجاوز،
دزدي، نابودي
احشام و اموال
عمومي و غيره
تحقيق کرده و
درصورت لزوم
دستگير کند.
جاسوساني که
به رژيم
ارتجاعي در
کشتن مردم عادي
و انقلابيون و
رهبران
انقلابي کمک مي
کنند نيز در
زمره جانيان
قرار داده مي
شوند. در
حکومت نوين
خلق، تنبيه
افراد بخاطر
جرائم مشخص
صورت مي گيرد
و افراد بخاطر
نظريات سياسي
و وفاداري هاي
سياسي شان تنبيه
نمي شوند؛ در
واقع تنبيه
افراد بخاطر
عقايد سياسي
شان برخلاف سياست
حزب مي باشد. و
کساني که پس
از تحقيقات و يا
برگزاري
دادگاه بيگناه
شناخته مي
شوند، آزاد مي
شوند. رفيق
پراچاندا تاکيد
کرد،
"ما هميشه پس
از انجام تحقيقات
فاکتها را
منتشر مي کنيم."
وي گفت، "ما
انتظار داريم
که شما در چنين
اموري به ما ياري
کنيد که عدالت
بسود خلق جاري
شود." وي در
ادامه نامه به
عفو بين الملل
و ديگر سازمان
هاي مشابه گفت، "ما نيز
فروتنانه از
همه کساني که
نگرانند
درخواست مي کنيم
توجه کنند که
همه اين تلاشها در
بحبوحه واقعيت پيچيده ي
يک جنگ داخلي
زشت در جريان
است." رفيق
پراچاندا نتيجه
گيري مي کند
که " ما از
سازمان هاي
حقوق بشر مي
خواهيم که به
هزاران مورد
از ربوده شدن
ها، ناپديد
شدن ها، شکنجه
شديد و قتل که
بدست دولت کهن
ارتجاعي صورت
مي گيرد و
مقدار زيادي
سند و مدرک
دال بر اينها
موجود است
توجه کنند. اخيرا
رفقاي کميته
مرکزي ما رفيق
بيشال و رفيق
کومار پس از
به اسارت
درآمدن بشدت
تحت شکنجه
قرار گرفتند و
به قتل رسيدند.
اين يک سند غيرقابل
انکار و آشکار
است. ما از همه
فعالين حقوق
بشر مي خواهيم
که دست به تحقيقات
مستقل در مورد
اين واقعه
بزنند. ما مي
خواهيم همه
کساني که
نگرانند، تبليغات
رژيم کهن را
باور نکنند. اين
نوع درکها
تنها تعصبات سياسي
را دامن زده و
فعاليتهاي
بشر دوستانه
را تضعيف مي
کند."■
www.sarbedaran.org