يك سند تاريخي از جنبش كارگري ايران

كارگران و زحمتكشان ايران!

ما كارگران كارخانه تراكتور سازي و ماشين سازي تبريز چندين سال است كه در بدترين شرايط كار و زندگي، روزانه بيش از 10 ساعت رنج كشيده ايم، در بدترين مكانها زندگي كرده ايم و با حداقل دستمزد كه حتي شكم يك نفر را سير نمي كرد خود و خانواده مان را به زحمت نگاه داشته ايم.

در تمام مدت اين چند سال كه هر روز آن برايمان يكسال مي گذشت رژيم ديكتاتوري و كارگركش شاه و سرمايه داران زالو صفت داخلي و خارجي هر روز شيره جانمان را بيشتر از روز پيش مكيده اند در حالي كه هيچ حقي برايمان قائل نشده اند و هر وقت هم كه اعتراض كرده ايم با زور سر نيزه و اخراج، صداي حق طلبانه ما كارگران ايراني را در گلو خفه كرده اند و خلاصه اينكه طبقه كارگر ايران نه نان دارد، نه مسكن و نه آزادي.

در همين امسال ما چندين بار دست به اعتصاب زده ايم و خواستهاي خود را به گوش مقامات مزدور كارخانه و رژيم ضد كارگري و ضد خلقي شاه رسانده ايم. ولي به چشم خود ديديم بجاي آنكه بخواستهاي برحق ما توجه كنند بازهم مثل دفعات قبل با وعده و وعيد و با تهديد و اخراج، با محاصره نظامي كارخانه و تهديد به كشتار و حتي با شليك مسلسل مي خواستند صف متحد ما را درهم بشكنند و باز هم ما را در فقر و تنگدستي و جهل و بيسوادي نگه بدارند…

دوستان كارگر! اگر باز هم اين وضع نكبت بار و طاقت فرسا را تحمل كنيم و با آن مبارزه ننمائيم، اگر ما كارگران با يكديگر و با ديگر زحمتكشان خلقمان دست اتحاد ندهيم و به مبارزه مشترك برنخيزيم، همچنان در بند اسارت و سيه روزي خواهيم ماند. لذا براي ما هيچ راهي جز مبارزه باقي نمانده است. در اين شرايط كه خلق ايران بپا خاسته است تا از حقوق مسلم صنفي و سياسي خود دفاع نمايد ما نيز حمايت و پشتيباني همه جانبه خود را از مبارزه بر حق و عادلانه تمامي كارگران، كارمندان، معلمين، دانشجويان و محصلين ايران اعلام نموده و مادام كه به تمامي خواستهايمان جواب مثبت ندهند دست از اعتصاب برنخواهيم داشت.

بگذاريد پشت دشمنان خلق ما از اين اتحاد رنجبران و زحمتكشان ايران بلرزد!

بگذار سرنگون گردند تمامي زورگويان، مفت خوران، جاسوسان و نوكران!

بدين وسيله ما كارگران تراكتور سازي و ماشين سازي اعتصاب خود را از تاريخ 13-8-57 تا بدست آوردن تمامي خواستهايمان اعلام مي داريم:

1- لغو حكومت نظامي در سراسر ايران.

2- آزادي بي قيد و شرط كليه زندانيان سياسي.

3- تامين خواستهاي صنفي و سياسي كارگران، معلمين، دانشجويان، كارمندان و محصلين سراسر كشور.

4- قطع فوري كشتارهاي وحشيانه مردم و محاكمه و مجازات مسببين كشتارهاي اخير.

5- اخراج و تنبيه فوري مزدوران ضد كارگر كارخانه. تائيدي رئيس امور اداري، بزمي رئيس كارگزيني، سبكتكين رئيس حفاظت در كارخانه تراكتور سازي، رحيم زاده رئيس حفاظت ماشين سازي و ديگر كارخانجات تبريز و اشراقي رئيس امور اداري در كارخانه ماشين سازي.

6- اخراج كارشناسان خارجي كه وجودشان ضروري نيست با نظر كارگران و كارمندان.

7- لغو قراردادها و منع ورود كالاهاي خارجي كه در ايران مي توان توليد كرد.

8- انحلال سازمان كارگران و سنديكاهاي وابسته به آن.

9- تشكيل اتحاديه و سنديكاهاي واقعي كارگري كه از حقوق و حيثيت اجتماعي ما كارگران دفاع نمايد.

10-عدم دخالت ماموران انتظامي در امور داخلي كارخانه ها.

11-رسيدگي به وضع نكبت بار بيمه و تامين دفترچه خدمات درماني براي همه.

12-اصلاح طرح طبقه بندي مشاغل.

13-افزايش دستمزدها تا تامين كامل زندگي كارگران (به دليل بالا رفتن سرسام آور قيمتها).

14-پرداخت و افزايش حق مسكن به تمامي كارگران 1000 تومان براي افراد متاهل، 700 تومان براي افراد مجرد.

15-تصويب دو روز مرخصي در ماه (24 روز در سال).

16-براي هر يك روز غيبت بايد دستمزد همان روز كسر شود.

17-سلب اختيار اخراج بدون دليل كارگران از كارفرما.

18-بازگشت همكاراني كه به اتهام نارواي اخلال گري اخراج شده اند و اعلام اسم آنها و ذكر علت اخراج آنها در تابلوي اعلانات.

19-تقليل ساعات كار از 48 ساعت به 40 ساعت در هفته (پنج روز كار در هفته روزي 8 ساعت).

20-كوتاه شدن دست دزدان و رسيدگي به دزدي هاي كلان چند ميليوني از بدو تاسيس كارخانه تا كنون و اعلام آن از رسانه هاي گروهي.

هرچه مستحكم تر باد اتحاد كارگران ايران.

پيروز باد مبارزات حق طلبانه كارگران و زحمتكشان ايران.

درود بي پايان به شهداي راه رهائي خلق ايران.

كارگران تراكتور سازي و ماشين سازي تبريز

13-8-57