دهمين سالگرد خلاصي آفريقاي جنوبي از رژيم آپارتايد

حقيقت ارگان حزب کمونيست ايران (م – ل – م ) شماره 15 ارديبهشت 1383

دهمين سالگرد انتقال قدرت از نژاد پرستان آفريقاي جنوبي به «كنگره ملي آفريقا» برهبري نلسون ماندلا، در آفريقاي جنوبي جشن گرفته شد. دهسال پيش هنگام اين انتقال قدرت، جنبش انقلابي انترناسيوناليستي (ريم) اعلام كرد كه هر چند رژيم آپارتايد زير ضربات مبارزات قهرمانانه توده هاي سياهپوست پايان يافت، اما شالوده نظام اقتصادي آپارتايد پابرجاست. بله، اكنون سياهان مانند سفيدان مي توانند راي به صندوق ها بريزند و سياهان مانند سفيدان مي توانند به مقامات حكومتي برسند و تبديل به سرمايه داران بزرگ شوند، اما كماكان سرپنجه هاي مناسبات اقتصادي سرمايه دارانه و نيمه فئودالي گلوي اكثريت مردم آفريقاي جنوبي را مي فشارد.

رژيم «كنگره ملي آفريقا» هنوز در ميان بخشي از مردم محبوبيت دارد زيرا براي چندين دهه سمبل مقاومت سياهان در مقابل رژيم آپارتايد بود. اما نارضايتي از «كنگره ملي آفريقا» كه تبديل به نماينده بي چون و چراي سرمايه داران سياهپوست شده، در حال گسترش است. اكثريت مردم آفريقاي جنوبي از ته دل مي دانند كه آزاد نشده اند. نگاهي به كارنامه رژيم سياهان در آفريقاي جنوبي نشان ميدهد كه آفريقاي جنوبي فقط نگهبان عوض كرده است.

«در آمد بيست و پنج درصد از سياهان كه در زمان رژيم آپارتايد جزو مرفه ترين قشر سياهان بودند، سي درصد افزايش يافته است…اما 45 درصد قشر تحتاني سياهپوستان فقيرتر از دهسال پيش شده اند شده اند و درآمدشان 10 درصد كاهش يافته است. بيكاري در ميان سياهپوستان آفريقاي جنوبي به رقم شگفت انگيز 50 درصد رسيده است…از 5 سال پيش تا كنون كه تابو مبكي رئيس جمهوري آفريقاي جنوبي شده با شدت برنامه تبعيض مثبت به نفع سياهان را پيش برده است. طبق اين برنامه تمام شركتها موظفند 75 درصد از كاركنان خود را از ميان سياهان و 50 درصد از ميان زنان استخدام كنند… اما چنين چيزي بسيار مشكل است (زيرا سياهان فاقد مهارتهاي لازم براي مشاغل تخصصي هستند)….يك قشر از سياهان كه با حكومت داراي رشته هاي پيوند مي باشند با كمترين تلاش به ثروتهاي افسانه اي دست يافته اند...برادر رئيس جمهور مي گويد: «كاري كه ما كرده ايم اين است كه به كساني كه پيوند هاي سياسي دارند مقدار زيادي سرمايه منتقل كرده ايم ولي اينها نمي دانند چگونه مديريت كنند.» (به نقل از رابرت گست - روزنامه اينترنشنال هرالد تريبون. 12 آوريل )

خيلي ها مي گويند در آفريقاي جنوبي دموكراسي برقرار شده است، مطبوعات مخالف موجود است، مخالفت موجب زنداني شدن نمي شود و حقوق بشر رعايت مي شود. اما، اين فقط در مورد اقشار مرفه سياهان صادق است. براي اكثريت مردم سياهپوست آفريقاي جنوبي دموكراسي از مرز آزادي شركت در انتخابات فراتر نمي رود. چماق سركوب عليه اكثريت ناراضي بشدت در كار است. در مركز شهر ژوهانسبورگ مدرن ترين دستگاه هاي نظارت و تفتيش جمعيت نصب شده است كه شامل 500 دوربين است. اين دوربينها حركت هر جنبده اي را زير نظر دارند و توسط متخصصين پليس اسرائيل اداره مي شوند. در زمان رژيم آپارتايد هيچ سياهپوستي نمي توانست پايش را به مركز شهر ژوهانسبورگ بگذارد. به عبارت ديگر سياهان براي گذر كردن از مركز شهر خودشان بايد پاسپورت و اجازه عبور دريافت مي كردند. اكنون نيازي به پاسپورت و اجازه عبور ندارند. اما هنگام عبور، هر حركتشان نظارت شده و تجزيه و تحليل مي شود. امروز، تكنولوژي رژيم آپارتايد را تحميل مي كند. گردانندگان اين دوربين هاي ضد مردم با غرور اعلام مي كنند كه پليس مي تواند 55 ثانيه پس از مشاهده «خلاف كار» بالاي سر او حاضر شود و دستگيرش كند. انقلابيون نام اين آپارتايد را «آپارتايد ديجيتال» گذارده اند.

زمين هاي كشاورزي كه سياهان روي آن بيگاري مي كردند هنوز در دست سفيد پوستان است. با اين تفاوت كه سفيدان ديگر اين توده فقير را استخدام نمي كنند و آنان را به منطقه اي كه دهقانان سياهپوست كم زمين قرار دارند، رانده اند. و دهقانان فقير و كم زمين سياهپوست مجبورند از اين جمعيت فقير نيز نگاه داري كنند.

خلاصه اينكه قدرت سياسي و قدرت اقتصادي هنوز در دست يك اقليت محض است. و اكثريت محروم و فقير بر جاي مانده است. آپارتايد نژادي تبديل به يك آپارتايد طبقاتي شده است. تجربه آفريقاي جنوبي بار ديگر ثابت كرد كه رفع تمام تبعيض هاي غير طبقاتي (مانند تبعيض نژادي و ستم ملي ) را بايد در پرتو يك انقلاب طبقاتي و بعنوان جزئي از پروسه يك انقلاب طبقاتي، حل كرد. در غير اين صورت فقط نگهبان نظام ستم و استثمار عوض مي شود. و فداكاري و مبارزه دهها ساله توده هاي مردم صرف ورود يك عده نخبه و قشر ممتاز و مرفه به درون ساختار قدرت و ثروت مي شود. انقلاب دموكراتيك نوين برهبري طبقه كارگر، هنوز در دستور كار آفريقاي جنوبي است.

www.sarbedaran.org