برگزاري سالگرد كشتار تابستان 67 در گلزار
خاوران
مراسم باشكوهي با شركت بيش
از هزار نفر بر سر مزار جانباختگان گمنام خلق در گلزار خاوران برگزارشد. شركت
كنندگان به ياد هزاران نفر از زندانيان سياسي كه در مرداد و شهريور سال 67 اعدام
شدند، بر مزار دلاوران خلق در خاوران، گل گذاشتند، شعر و سرود خواندند و عزم كردند
تا نگذارند خاطره آن عزيزان و آرمان هاي عدالت جويانه و آزاديخواهانه شان از يادها
برود. 15 سال است كه خانواده هاي جانباختگان عليرغم سركوب شديد جمهوري اسلامي، هر
سال در گلزار خاوران و ساير گورهاي دسته جمعي زندانيان سياسي گرد هم مي آيند تا
اين جبهه از مبارزه عليه جمهوري اسلامي را تداوم بخشند. درود بي پايان بر آنان.
گلزار خاوران بايد به ميعادگاه سياسي جوانان مبارز تبديل شود.
بسياري از مبارزين نسل جوان گلزار خاوران را نمي شناسند. حال آنكه اين مكان، فشرده
اي از تاريخ كشمكش و جدال خونين ميان اردوي استبداد و ارتجاع و پوسيدگي با
اردوي آزادي و ترقي و عدالت و سوسياليسم در ايران است. گلزار خاوران شهادت
دهنده آنست كه جمهوري اسلامي اول چه كساني را از ميان برداشت تا بتواند بدون مانع
خلقهاي ايران را به اسارت بكشد، قلمها را بشكند، زنان را برده كند، اكثريت را به
ورطه فقر براند و اعوان و انصارش را چاق و چله كند، چوب حراج بر كشور بزند و
فرسنگها آنرا عقب براند.
گلزار خاوران مزار آن گروه از زندانيان سياسي است كه جمهوري
اسلامي پس از اعدام، بطور گمنام در اين مكان به خاكشان سپرد. اينان زنان و مرداني
هستند كه در كشتار بزرگ زندانيان سياسي در تابستان 1367 و يا قبل از آن به قتل
رسيدند. رژيم جمهوري اسلامي كه نماد و فشرده تمام افكار پوسيده و تبعيض گرايانه در
ايران است، اين مكان را كه محل به خاكسپاري بهائيان است، بعنوان گور دسته جمعي
زندانيان سياسي انتخاب كرد تا غرور خانواده هاي جانباختگان را جريحه دار كند. غافل
از آنكه بازماندگان سربلند اين جانباختگان خوب مي دانند كه در كشور ما اردوي نجاست
و پليدي همانا جمهوري اسلامي و اعوان و انصارش است. حال آنكه اقليتهاي مذهبي بخشي
لاينفك از اردوي مردم مايند و خود بدليل مذهب متفاوتشان تحت ستم و ظلم و تبعيض اين
اوباش اسلامي مي باشند. تلاشهاي قرون وسطائي جمهوري اسلامي كاملا نتايج ضد خود را
توليد كرد و اين گلزار به مايه افتخار كساني كه دلبندانشان در اينجا دفن اند،
تبديل شد. سالهاي سال ميان خانواده ها و اوباش رژيم بر سر اين قطعه خاك تاريخي
كشمكش بود؛ خانواده ها بر سر مزار دلبندانشان نشانه گذاشتند و بولدوزرهاي رژيم
آنها را با خاك يكسان كردند؛ اوباش جمهوري اسلامي آنجا را «لعنت آباد» خواندند و
خانواده هاي زندانيان سياسي و مبارزين آنجا را «گلزار خاوران». و اين گلزار خاوران است كه پيروز شد!
مرتجعين محكوم به مرگند. زنده باد خاطره
دلاوران خلق. خلق به حساب خونهائي كه بر زمين ريخته شد، خواهد رسيد.
حزب كمونيست ايران (ماركسيست - لنينيست -
مائوئيست)
11شهريور 1382 / 2 سپتامبر 2003