نامه ای به
رفقا! بمناسبت
سخنرانی
خامنه ای در
ارتباط با 28
امین سالگرد
قیام آمل!
روی سخن من
با تمامی
افراد و
نیروهای
انقلابی وفادار
به کمونیسم
انقلابی است!
راستی را
که سکوت
سازمانها و
گروه های
منتسب به جنبش
کمونیستی
ایران در
مقابل حملات
حسابشده سران
جمهوری
اسلامی در
سرکوب ایده
انقلابی
مبارزه عادلانه
مسلحانه
بعنوان
عالیترین شکل
مبارزه سیاسی
برای تصرف
قدرت سیاسی از
طرف نیروهای
انقلابی
کمونیستی
برای خرد کردن
ماشین دولتی
ارتجاع ( آنچه
که سربداران
در آمل در 5
بهمن 1360 نمودند)،
نه اصولی است
و نه انقلابی،
و نه وجه
مشترکی با
کمونیسم
انقلابی و
وظایف کمونیستی
دارد!!! در واقع
این سکوت نه
تنها نشان از
سکتاریسم
مزمن غالب بر
این جنبش دارد
بلکه،
بیانگر رخوت
از گیجی برخی
از این نیروها
در مقابل
تعمیق مبارزه
طبقاتی عینی
که در مسیر گذار
از پیچگاه تند
پر خطر و در
عین حال سرشار
از فرصتهای
مناسب دارد،
می دهد. رفقا! سوال
اساسی که در
مقابل تمامی
نیروهای
کمونیستی
قرار دارد این
استکه، آیا
مردم و
مبارزین انقلابی
(و خاصه
کمونیستهای
انقلابی) حق
ندارند در
مقابل قهر
ارتجاعی آنان
دست به قهر
عادلانه
مردمی و
انقلابی
بزنند؟ آیا
نیروهائی که
خود را
کمونیست می
نامند و
ادعای
کمونیست بودن
میکنند نباید
از این فرصت (
سخنرانی خامنه
ای در ارتباط
با 28 امین
سالگرد قیام
آمل) برای تبلیغ
و ترویج ایده
انقلابی
مبارزه
عادلانه مسلحانه
توده ای برای
کسب قدرت
سیاسی در مقابل
قهر
ناعادلانه و
ارتجاعی تا به
دندان مسلح
دولت جمهوری
اسلامی بطور
کلی، و در عین
حال دفاع از
قیام مسلحانه
سربدران در 5
بهمن 1360، و
محکوم کردن
قهر ارتجاع
بطور خاص،
استفاده
نمایند؟ آیا
بیشک این نمی
تواند به
وسیعتر شدن
دامنه توده ای
جنبش
کمونیستی
ایران خدمت کند؟
آیا به مصداق:
فکر سالم در
بدن سالم است،
وقت آن نرسیده
است که تنگ
نظریهای و عقب
ماندیگیهای
سیاسی رایج را
مداوا و با
بدست آوردن
سلامتی خویش
فکری به حال
مداوای این
انقلاب
اجتماعی بوسیله
اتحاد در یک
حزب پیشاهنگ
مسلح به تئوری
انقلابی،
برای اجرای یک
عمل اضطراری جراحی
هوشمندانه
توه ای با
استفاده از
آخرین دستاوردهای
علم رهائی
بشریت (
کمونیسم )
نمود؟
رفقا! 28
سال سکوت چرا؟
امروزه سکوت
چرا؟ براستی
آیا خود شما
علت این سکوت
دامنه دار را
چه میدانید؟
راه علاجش را
چه میدانید؟
آیا
براستی در فکر
هر چه
رادیکالتر
کردن جنبش
جوانان غیور و
انقلابی به
طغیان آمده
ایرانید؟ آیا
این شایسته یک
نیروی
انقلابی
کمونیستی
است؟ یا اینکه
آیا این ( سکوت)
شایسته پاسخ به
جوانان بپا
خواسته در
خیابان است؟
غفلت و رخوت
چرا؟
بفرمائید! جلو
بیفتید و پا
بگیرید! بیشک
این آرزوی هر
کمونیست
انقلابی است که
تمامی
نیروهای
وفادار به
کمونیسم
انقلابی بتوانند
به وظایف
اساسی کنونی
پاسخ علمی و
شایسته دهند.
این امر
خوبیست که
نیروهای
وفادرا به
کمونیسم
انقلابی
بتوانند به
وظایف اساسی کنونی
پاسخ علمی و
شایسته
انقلابی دهند.
این امر
خوبیست چون هم
به وسعت دامنه
جنبش کمونیستی
می افزاید و
هم اینکه به
هر چه
رادیکالتر شدن
جنبش توده ای
خدمت میکند.
رفقا!
این جنبش به
یک راهکار
انقلابی از
طرف یک نیروی
پیشتاز
انقلابی
واقعی احتیاج
دارد. ندای
زندانیان و
شکنجه شدگان و
تجاوز شدگان
جنسی را در
یابید! به
ندای جوانان
انقلابی در خیابان
که مترصد
همگامی با یک
مرکز و اطاق
فکری پیشتازند،
پاسخ شایسته
بر مبنای
کمونیسم
انقلابی دهید!
ندای به مرحله
عمل در آوردن
راهکارهای
انقلابی
پیشنهاد شده
از طرف اطاق
فکری یک مرکزمنسجم
و منظم
بوسیله
جوانان را
یابید!
گل همین
جاست، همین جا
برقص!
برهان
عظیمی 9 بهمن 1388